Παρασκευή, 31 Δεκεμβρίου 2010

Αγαπητε Αγιε Βασιλη.


Για την νεα χρονια θελω να αφησω πισω μου καταστασεις και ατομα που παρολο που περασε τοσος καιρος πονανε και ομως τις σκαλιζουΜΕ ακομα.
Ξερω πως γραφω λιγο αργα,αλλα δεν πειραζει,καλλιο πεντε και στο χερι..
Καλη χρονια,καλη τυχη

Τετάρτη, 29 Δεκεμβρίου 2010

Some people think little girls should be seen and not heard


But i think...

OH BONDAGE UP YOURS

(ΣΟΒΑΡΑ ΤΩΡΑ,δεν αντεχω αλλα φετιχιστικα παρτυ στην Αθηνα.Εχουν γινει μοδα η κατι τετοιο?Στην αρχη ειχε πλακα.Μετα το 289453ο κουραστηκα.Βαρεθηκα.)





Πεφτουλες-Λιγουρια παρτ 1

Σημερα αγαπητοι αναγνωστες θα μιλησουμε για το γνωστο θεμα,στο οποιο νομιζω πως ολοι εχουμε αφιερωσει μια καταχωρηση στο μπλογκ μας.
(σε περιπτωση που δεν καταλαβες ποιο ειναι αυτο το θεμα μπορεις με ομορφες και απλες κινησεις να φυγεις απο αυτη τη σελιδα.Μην ανησυχεις ,μην τρομαζεις,οι κυριοι απο το πικπα ερχονται να σε ξαναπανε σπιτι ^^)
Ξεκιναμε λοιπον
ατακα νο1-κινουμενο πεσιμο
Περπατας ησυχα και ωραια στο δρομο και τοτε περναει ενα αυτοκινητο/φορτηγακι/μηχανη.
ο τυπος σου σφυριζει/φωναζει μανα μου τι εισαι εσυ/απο τη βιτρινα μαγαζιου βγηκες?γιατι μοιαζεις με κουκλα (τρου στορυ) και τετοια χαριτωμενα.

Τι κανεις εσυ ως κολακευμενο θηλυκο?Πετας οτιδηποτε κρατας εκεινη την ωρα,παρατας οτι κ αν κανεις και τρεχεις πισω απο το οχημα δακρυζοντας και τσιριζοντας "baby come back"./Κρεμιεσαι απ την εξατμιση του αυτοκινητου ορ γουατεβερ και σε σερνει μαζι του στο δρομο μεχρι να σταματησει/.Προτασεις τα στηθη σου μπορστα στο αυτοκινητο(βασικα αυτο παντα εχει αποτελεσμα),το κανεις να σταματησει και γραφεις με κραγιον στο τζαμι τον αριθμο σου./Πηδας στην οροφη και αρχιζεις να τραγουδας ΒΡΗΚΑ ΑΝΤΡΑ,ΒΡΗΚΑ ΑΝΤΡΑ αλα μελωδια της ευτυχιας και βαζεις το σουτιεν σου και το ανεμιζεις ως χαιρετισμο στα πληθη γιατι παει,εσυ ερωτευτηκες κεραυνοβολα τον μπαμπη τον νταλικερη,τον τασο με την μηχαναρα ,τον γιανναρο τον καγκουρα και ουτω καθ εξης .Τοσο εγκεφαλικος διαλογος,πως να μην υποκυψεις...

Σοβαρα τωρα guys,ΓΙΑΤΙ απο την εποχη που βγηκαν τα αυτοκινητα το 1903 (νομιζω) μεχρι σημερα εχετε την εντυπωση οτι αυτο καποια στιγμη θα πιασει? Τοσος καιρος εχει περασει.

ατακα νο2-πεσιμο μετ εμποδιων
Ο τυπος ειναι χαριτωμενος,ντρεπεται να σου πει οτιδηποτε περιεργο που θα τον κανει να φανει σαν απο τον πλανητη ζονγκ,αλλα.....εχει πεθανει η μανα του.Η πρωην του ηταν μια πουτανα που πηγε με τον καλυτερο του φιλο.Ο σκυλος του εχει καρκινο.Πονανε τα χερια του απο τις σκληρες συνθηκες εργασιας στα χρυσωρυχια της Αγγλιας.Τον πονανε τα ποδαρακια του.Οι γυναικες ειναι καριολες,κ αυτος μια ρομαντικη πληγωμενη ψυχη.Ολα αυτα βεβαια στα λεει με puppy eyes,ελαφρως βουρκωμενα και το κεφαλι να κοιταζει το πατωμα.

Λυπαμαι μαν,αλλα ψυχικα δεν κανω.Ουτε για την φουκαριαρα τη μανα σου.Ειδικα σε τυπαδες που βρωμανε απελπισια και μιζερια.Αμα θες αγκαλια να κλαψεις ,προσπαθησε να μην σκεφτεσαι αντι για την αγκαλιτσα τα βυζια που θα δεις εκεινη την ωρα.Σκουπισε τη μυτουλα σου και πηγαινε να κοιμηθεις με το αρκουδακι σου.Η με την μανουλα,ειναι η μονη γυναικα που σ αγαπαει,"γιατι ολες οι αλλες ειναι καριολες".

ατακα νο3- ο αγαμιτου
"Ωραιο παντελονι.Σ αρεσου τα παντελονια ε?Και μενα.Ειδικα οταν τα βγαζω"

Αχεμ.Ο ΕΠΟΜΕΝΟΟΟΟΟΟΣ.

ατακα νο4-ο κοινα ενδιαφεροντα

Τι μουσικη ακους?στα μαυρα σε βλεπω ντυμενη.Εισαι γκοθικ?Ακους green day?οχι?
ποιο ειναι το αγαπημενο σου συγκροτημα?Α,δεν το χω ξανακουσει
Το ποδοσφαιρο σ αρεσει?τι ομαδα εισαι?
βλεπεις ταινιες?α εμενα μ αρεσε ο εξορκιστης
μα γιατι δεν μιλας πολυ?σ ενοχλω?
βιβλια διαβαζεις?εγω οχι
σ αρεσει το πλειστεισιον?το γκειμ μποι?το γουιιι?

ΝΑΙ ΝΑΙ ΝΑΙ ΝΑΙ ΜΕ ΕΝΟΧΛΕΙΣ ΓΑΜΩΤΟ ΜΟΥ.ΣΚΑΣΕ ΣΚΑΣΕ ΣΚΑΣΕ ΣΚΑΣΕ ΣΚΑΣΕ ΣΚΑΑΑΑΑΑΑΣΕ.φυγε.Φ-Υ-Γ-Ε.μη με πλησιαζεις.μπαινεις στο περιβαλλον μου και μου γαμας την αισθητηκη.απο στιγμη σε στιγμη θα με πιασει κριση και θα αρχισω να σε δαγκωνω να λυσσαξεις, θα σε φιμωσω και θα σε βαραω με το πρωτο πραγμα που θα βρω.αλλα σ εχω ικανο να συνεχισεις να μιλας με κλειστο το στομα και χωρις δοντια.

Τρίτη, 28 Δεκεμβρίου 2010

Πως νιώθουμε παράφορα, Πως ζούμε ετσι αδιάφορα


Ετσι ειμαστε εμεις τα ανθρωπινα οντα μανταμ.Μοιαζω ησυχη,γλυκια,χαριτωμενη και ομως αυτο που θελω τωρα ειναι να βαλω κατω τους εγωισμους σας και να τους τσαλαπατησω,να τους κομματιασω,να χοροπηδησω πανω τους,να τους σκισω σαν να ναι κολλες χαρτι,να τους κανω στιβες και πανω πανω να τοποθετησω τον δικο μου αθικτο εγωισμο και την τσαλακωμενη μου περηφανεια.

Αν νιωθω κατι μικρο τωρα,εστω και μετα απ ολα αυτα ειναι εκεινο το μικρο σφιξιμο στο στομαχι που φευγει με την παροδο του χρονου.

Κ οπως παντα ,μετα απο κατι τελεσιδικο,το μονο που μου μενει ειναι ο εαυτος μου.Εκεινη η βεβαιοτητα οτι επαιξα οσο πιο δικαια και σωστα μπορουσα,οτι εκανα οτι καλυτερο περναγε απο τα μικρα μου χερια,οτι ακομα κ αν χασω θα κερδισω με τους δικους μου ορους.Αυτο το συναισθημα οτι με γνωρισα πολυ καλυτερα απο οσο θα μπορουσα ποτε να φανταστω,και το μεγεθος της δυναμης που εχω,το ποσα πολλα χτυπηματα αντεξα και θα αντεξω.

Μη με κανετε να σας μισησω πραγματικα.Δεν με θελετε για εχθρο.

Δευτέρα, 27 Δεκεμβρίου 2010

Generation wild


Διακοπες-μαζι.
Κλαμματα-μαζι.
Μεθυσια-μαζι.
Αυπνες νυχτες πριν δωσουμε εξετασεις-μαζι.
Ντουμανιασμενα δωματια που βρωμανε τσιγαριλα-μαζι.
Επαφη-μαζι.
Χορος-μαζι.
Αστεγοι-μαζι.
Κατω απο τη βροχη μεσα στο κρυο-μαζι.
Σε παρκα και πλατειες-μαζι.
Υπνος στις στασεις των λεωφορειων-μαζι.
Διατροφη αποτελουμενη μονο απο μακ-μαζι.
Σκοποβολη μυγων με χαρτακια-μαζι.
Πονος-μαζι.
Χανγκοβερ-μαζι.
Αγκαλιες-μαζι.
Υπνος σε πατωματα-μαζι.
Μπομπες vs Μπυρες μαζι
Μουτζες-μαζι.
Αφισες-μαζι.
Κακιες-μαζι.





Τρια πραγματα εκτιμω.Την ελευθερια,τους αληθινους μου φιλους και την αισθηση οτι ειμαι ζωντανη.Οταν τα εχω ολα αυτα,σ οσο αθλια κατασταση κ αν ειμαι,οσο κ αν ανησυχω για το αυριο και το τι θα απογινουμε,νιωθω πληρης.
Αλλωστε η ανησυχια μου δεν κραταει ποτε πολυ.Προσωπικα το δικο μου αυριο ειναι ενα παρατεταμενο δεν ξερω,ενα μακροπροθεσμο "εχει ο καιρος",ενα ατελειωτο θα δουμε.Για ολα υπαρχει χρονος τελικα.

Σάββατο, 25 Δεκεμβρίου 2010

Ιδανικος και αναξιος εραστης

And every dream, hope and desire,Is just a flicker in the fire


Καπως ετσι νιωθω αφου ξεκινησαν οι διακοπες.Εκνευρισμενη,τελματωμενη,λυπημενη-σχεδον.

Ισως φταιει ο εχμμμ τροπος ζως μου τον τελευταιο καιρο..Ειδικα αυτην την εβδομαδα.Εχω κοιμηθει ελαχιστες ωρες -περιπου 4 ωρες ανα μερα,εχω φαει τοσο κοτοπουλο απ τα μακ που στο τελος δεν θα βρισκω σουτιεν στο νουμερο μου,εχω περπατησει την αποσταση Γκαζι-Ευαγγελισμο 2 φορες με τα ποδια,εχω πιει αηδιαστικα πολυ σε σημειο να κατεβαζω οτι ποτηρι βλεπω στο τραπεζι χωρις καν να ξερω τι ειναι,εχω παει κυριολεκτικα παντου,εχω χορεψει οσο πιο πολυ μπορω,εχω ριξει τους πιο χοντρους καυγαδες κατα την διαρκεια των οποιων κανω υπερανθρωπες προσπαθειες να κρατηθω να μην βρισω γιατι μερικοι εχουν μαθει να ζουν στη κοσμαρα τους τα τελυταια 17 χρονια της ζωης τους και τις ελαχιστες ωρες που δεν ειμαι εξω λιωνω στο ιντερνετ .

Και μου λειπει και η Κ παρολο που χω να την δω 3 μερες μονο.Μου λειπει τοσο αυτη και τα "χομπυ" που νομιζω πως θα αρχισω την κλαψα-α,μισο λεπτο ,αυτο το χω κανει ηδη.Ακομα,μου λειπει και η Ν και θελω γουτσου γουτσου ψωνια και καφεδες μαζι της οπως παλια

Επισης εχω παει να γραψω γυρω στα 20 κειμενα και τα χω παρατησει ολα στη μεση.Ελλειψη εμπνευσης προφανως,γιατι λιγο η κουραση,λιγο το φετινο τραγικο εορτινο κλιμα,δεν θελει πολυ ο ανθρωπος.

Παρ ολα αυτα ανακαλυψα γιατι καθε -προηγουμενα-Χριστουγεννα μ επιανε αραια και που μια ανεξηγητη θλιψη.Γιατι πρεπει να περναμε ολοι τελειο ρεβεγιον με γαματα ρουχα και βαψιμο αναμεσα σε χιλιαδες αλλα καλοντυμενα ατομα,να μην ειμαστε ποτε μονοι και να γελαμε με καθε ευκαιρια σαν να εχουμε λαλησει απο το MDMA.Λυπαμαι,αλλα εγω δεν συμεριζομαι αυτην την ιδεα ως τις ιδανικες γιορτες.Κ οταν φετος απελευθερωσα τον εαυτο μου απο αυτο το στερεοτυπο εκανα το καλυτερο ρεβεγιον της ζωης μου (καλα,καθε χρονο τα ιδια λεω αλλα το παραβλεπουμε.

Τελος παντων ,βαρεθηκα.Παω να δω καμια ταινια και να χαζεψω και και και και
.....δεν ξερω

From despair to where?


Now that I finally understood what I really need,it's too late to get it.

Don't erase me


Ποσοι ανθρωποι περασαν απο τη ζωη μου,αφησαν τα σημαδια τους και εφυγαν..

Εσυ οχι,ακομα και οταν τελειωσαν ολα.Εσυ ησουν παντα εκει.

Ακομα κ αν επαιξα και νικησα,θελω ναι μαι παντα στο ιδιο σημειο,στο μηδεν,χωρις να γυρναω.
Forget me not

Δευτέρα, 8 Νοεμβρίου 2010

Corpus Delicti

Σε παρακαλω,σε ικετευω,σε εκλιπαρω,ΕΛΑ.Ελα τωρα,για μια νυχτα,ενα βραδυ μονο,απλα ΕΛΑ.Ελα να σκοτωσεις το τερας που ζει μεσα μου,μεγαλωνει στα σπλαχνα και τη ψυχη μου,ξεπλυνε το αιμα απο τα χερια μου,πλεξε μου τα μαλλια,καντα ξανθα και ομορφα,οχι αλλο κοκκινο,οχι αλλα αιματα,οχι,οχι,οχι δεν τα θελω αιματοβαμμενα πια.Βαρεθηκα να πλενω τα ασπρα μου ρουχα γιατι εχουν λεκεδες απο αιμα,γιατι σκουπισα τα χερια μου πανω τους.Ποσοι νεκροι?Ποσοι?Ποσες φορες πεθανα και εγω η ιδια...Ποσες φορες σκοτωσα και σενα κ εκεινους τους αλλους..
Τρεξε ,τρεξε να ακουσεις τον θρηνο και το σπαραγμο.Βοηθα με να χαθω στη σκοτοδινη μου,να γελασω,να ζαλιστω και να πεσω,να τρεκλισω και να παραπατησω,να τραυλιζω και να κλαιω.Να χαθω εκει που μπορω,να ξυπνησω το αλλο πρωι σε ενα κενο κρεβατι,να τριψω τα ματια μου και με μηχανικες κινησεις να βρεθω αναμεσα σ ολους αυτους που καταλαβα,αλλα δεν με καταλαβαν ποτε.....ποτε δεν με καταλαβαν....ουτε εσυ,ουτε κανενας..Ποτε
Παντα η μικρη τρελη,με τα αιματα στο προσωπο,με τα κουρελια γυρω απο τα χερια,με τα μαχαιρια πανω απο το κεφαλι,με το σπασμενο λαιμο ,με τα ματια που ελαμπαν,με το στομα που μονο ψεμματα πετουσε..
Παντα εκει,τα κομματια του παζλ χαμενα,κρυμμενα πισω απο τον καναπε ,στο στομα του σκυλου και καμμενα στη φωτια που τριζοβολαγε στο τζακι,κ ολα εκει να στροβιλιζονται,και μεσα τους εγω να καιγομαι ,να γελαω μ ουρλιαχτα και να ματωνω
Παντα εκει και στο κενο το πουθενα το τιποτα το σκοταδι χωρις κομματα χωρις στιξη.
Παντα εκει ,το φιδι που ερπεται και ομως πεταει,αλλα πως πετα?Δεν θα θελες να ξερεις..
Παντα εκει κ εδω....

Τρίτη, 26 Οκτωβρίου 2010

Style

It's not about the clothes.Fuck that shit.It's about the elegance,the sense of style,the attitude,the way your clothes make you feel,the way the fit in your mood.It's about the shine in your eyes,the way you pose,the air around you,your perfume,your inner shine.The way you walk,talk,think,and act.

Τρίτη, 19 Οκτωβρίου 2010

Ψυχολογικος μαζοχισμος

Συναισθηματικος πονος.Νομιζω πως ολοι ξερουμε τι ειναι αυτο,ολοι το εχουμε βιωσει.(οποιος δεν το εχει βιωσει ειναι πολυ τυχερος,η πολυ ατυχος συμφωνα με το παρακατω κειμενο)

Ολοι -η σχεδον ολοι-εχουμε ερθει στη κλασσικη κατασταση λυπης/μελαγχολιας/πονου/θλιψης.Ο καθενας βεβαια για δικους του λογους.Μπορει να ειναι ειτε απο ψυχολογικα προβληματα,ειτε απο χωρισμο,ειτε απο τσακωμο,ειτε απο προδοσια,ειτε απο ορμονες,ειτε απο μελαγχολικες εμπειριες,ειτε απο οτιδηποτε.ειτε ειτε ειτε ειτε.το θεμα ειναι οτι πονας.

Τι γινεται ομως οταν αυτος ο ψυχολογικος πονος σου προσφερει ευχαριστηση?μια καποια ηδονη?και γιατι γινεται αυτο?

Προκαλουμε πολυ συχνα πονο στον εαυτο μας με τη θεληση μας.Αναμοχλευουμε καταστασεις,ροκανιζουμε το παρελθον,ξεψυριζουμε στιγμες.Κολλαμε στις δυσαρεστες εμπειριες,ποτε στις ευχαριστες.Αναλυουμε τα παντα μεχρι αηδιας,ψαχνουμε λεξη και στη παραμικρη λεξη που ειπωθηκε,ακουμε τραγουδια που μας φερνουν αναμνησεις.Κ ολα αυτα χωρις νοσταλγια με μια νοσηρη χαρα.Ενω ξερουμε πως μονο εμεις μπορουμε να διωξουμε τους δαιμονες μας μια για παντα.

Γιατι το κανουμε αυτο ομως?Γιατι επιμενουμε να δηλητηριαζουμε τις εμπειριες μας?

Πιστευω οτι ψυχολογικος μαζοχισμος,ειναι σαν τον σωματικο.Το κανεις γιατι μονο ετσι βρισκεις ευχαριστηση.Γιατι ο πονος ειναι το μονο αληθινο συναισθημα και το σεβεσαι(φραση απο σεβινα).Το κανεις γιατι ετσι σπαει η ανια απο τη χαρουμενη ζωη σου.Το κανεις γιατι εισαι αχαριστος.Το κανεις για να ασχολεισαι κ αλλο με τον εαυτο σου.Το κανεις γιατι ισως νιωθεις οτι σου αξιζει,οτι κατα βαθος υπηρξες κακος και γιατι αυτη ειναι η τιμωρια σου.Το κανεις γιατι ετσι εκανες να νιωσει καποτε καποιος.Το κανεις ισως γιατι καποτε η καλυτερη σου στιγμη/θυμηση/περιοδος τελειωσε απογοητευτικα.Το κανεις γιατι ετσι αναπαραγεις γεγονοτα του παρελθοντος που ισως θες να ξαναζησες.Το κανεις γιατι εισαι εγωιστης και εγωκεντρικος.Το κανεις γιατι η λυπη σε κανει να νιωθεις λιγο πιο πολυ ανθρωπος απο οτι πραγματικα εισαι




http://www.youtube.com/watch?v=jrEbZ0xFa1M
Me and the drag-on can chase all the pain away.
(special thx for the song nata)

Πέμπτη, 14 Οκτωβρίου 2010

Εκτελωντας το αγγλικο σονετο

(κυριολεκτικα ομως)
Σημερα στο επιλεγομενο καναμε σαιξπηρ(ω τι πρωτοτυπο )και καθως ο καθηγητης μας εξηγουσε την δομη του αγγλικου σονετου μου καρφωθηκε και εγραψα και εγω ενα

....


Αχ,να σε ξεχασω προσπαθω ακομα.
Μα βαθια μεσα μου πιστα σε καρτερω
Με τι παραπονο κοιταω το αδειο στρωμα!
Με ποση δυσκολια πνιγω ενα λυγμο..

Η σαρκα μου αποζητα τη δικη σου
Τα νυχια σου να μπηγονται στο δερμα μου βαθια
Το μυρο που ανεδιδε η ψυχη σου
Και το παιχνιδι του φωτος με τα μαυρα σου μαλλια

Τα δικα μας καλοκαιρια και χειμωνες
Το γελιο σου και η φωνη σου η βραχνη
Που θα μπορουσα να ακουω για αιωνες
Στη ζεστη αγκαλια σου να κουρνιαζω,εκει.

Οσο αν σ αγαπησα σ εκανα να με μισησεις
και μονη μου παρηγορια ειναι οι αναμνησεις

Τετάρτη, 13 Οκτωβρίου 2010

Hello loser,big brother is watching you


Ενα σπιτι.Καμια 20αρια ατομα που συγκατοικουν.Πληθος καμερες που τους παρακολουθουν 24/7 παντου,ενω εχουν πληρη επιγνωση οτι καθε λεξη και συμπεριφορα τους καταγραφεται . Εκατονταδες ατομα ημερισιως τους κρινουν,προσπαθωντας να βρουν τον καλυτερο,με τη πιο φιλησυχη και χαριτωμενη συμπεριφορα.Οσοι δε εχουν ακαταλληλο χαρακτηρα αποχωρουν απο το παιχνιδι μια για παντα.Ο "μεγαλος αδερφος",ενας ρολος πισω απο την ομαδα που χειριζεται την εκπομπη,περιμενει το πιο μικρο στραβοπατημα η λαθος για να τους θεσει εκτος παιχνιδιου.Καθε σχεση,επαφη,δακρυ,ξεσπασμα,ολα ειναι κατακριτεα.

(Εκπομπη τυπου ριαλιτι στη τηλεοραση)


Πολλα σπιτια.Καθενα παρακολουθειται ξεχωριστα και ο καθενας ατομικα εχει πληρη επιγνωση του οτι δεν θα βρεθει ποτε "μονος" στη ζωη του.Οι ανθρωποι δεν εχουν ελευθερια λογου.Το μονο που μετραει ειναι ο μεγαλος αδερφος,ο ηγετης της μισης υφηλιου.Αν ο μεγαλος αδερφος θελει,η ροη της ιστοριας αλλαζει.Αν ο μεγαλος αδερφος κρινει οτι η συμπεριφορα σου ειναι λαθος,δεν σε σκοτωνει απλα,αλλα σε αφανιζει.Καθε αναφορα η στοιχειο του οτι καποτε υπηρξες χανεται.Και ειναι σαν να μην υπηρξες ποτε.Μονο οσοι ακολουθουν τις ιδεες του μεγαλου αδερφου προοδευουν.Οσοι αποκλεινουν εστω και λιγο τιμωρουνται.Μεχρι να πιστεψουν οτι 1+1=3 και να διωξουν καθε συναισθημα απο μεσα τους

(1984,μυθιστορημα του Τζορτζ Οργουελ)




Τα 2 αυτα σεναρια,ειναι πανομοιοτυπα.Το ενα αφορα το παρον και το αλλο αφορα το μελλον οπως το ειχε φανταστει ο οργουελ μερικες δεκαετιες πριν

Φαινεται υπερβολικο ε?Φαινεται απιθανο να μας παρατηρουν καμερες 24/7 στο σπιτι μας?Καθε λεξη μας να περναει απο λογοκρισια?Καθε βιβλιο,τραγουδι,ατομο που μας αρεσει να ειναι απαγορευμενο,εκτος εαν θεωρηθει πως πληρει τις προυποθεσεις?

Δεν ειναι και τοσο αν καλοσκεφτουμε πως τα μιντια μας το εχουν περασει στο υποσυνειδητο σαν φυσικο επακολουθο.Οταν το γεγονος οτι ενα σπιτι γεματο απο ανθρωπους παρακολουθειται απο χιλιαδες ατομα ,ενω υπαρχουν δεκαδες καμερες παντου,ακομα και στις τουαλετες δεν μας φαινεται το λιγοτερο παραβιαση της ιδιωτικης ζωης και των ανθρωπινων δικαιωματων,τοτε σιγουρα κατι δεν παει καλα.

Τι θα πουν αραγε οι επομενες γενιες οταν τους εγκαταστησουν συστηματα παρακολουθησης στα ιδια τους τα σπιτια?πιθανοτατα τιποτα,γιατι γ αυτες θα ειναι ενα απολυτα συνηθισμενο φαινομενο.Το ιδιο δεν γινεται αλλωστε με τα τσιπακια?Δεν σχεδιαζεται η δημιουργια μιας "εξυπνης"ταυτοτητας που θα επιτρεπει να γνωριζουν την τοποθεσια που βρισκομαστε ανα πασα στιγμη,καθως και το τι κανουμε η με ποιον ειμαστε?

πριν δεκαετιες αυτο φαινοταν γελοιο και σεναριο επιστημονικης φαντασιας,ομως πιθανοτατα στο μελλον θα το ζησουμε.

Μην αφηνετε την τηλεοραση να μπαινει μαζι με τα σκουπιδια της στη ζωη σα.Αποφυγετε την εξοικειωση με την παραβιαση των ατομικων σας ελευθεριων.Μην γινεστε υποχειρια του συστηματος και του πολυχρωμου κουτιου.Μην ακολουθειτε το μονοπατι που τοσο ευκολα χαραξαν.Διαφυλαξτε τη λιγη ελευθερια που σας μενει.

Τρίτη, 12 Οκτωβρίου 2010

I know,the past will catch you up as you run faster



Θα σε φωναζω ζελεδακι και θα σαι δικο μου.Θα σαι το ζελεδακι μου.χΔ
(δεν ξεω γιατι μ ενθουσιασε τοσο ενα απλο βινυλιο,υποθετω ισως επειδη ξαναγινομαι παιδακι και χαιρομαι με το παραμικρο.Η ισως θελω να γινω παιδακι)
Ο χρήστης Sevina. λέει:
ANASTASIA
EXEI SEX AND THE CITY
NIWSE LIGO PERISI
KAI NIWSE LIGO OMORFA
Ο χρήστης Absinthia λέει:
malaka thimasai perisi?
milagame WWWWRES kai wres
Ο χρήστης Sevina. λέει:
nai (L)
Ο χρήστης Absinthia λέει:
k paralila
vlepame sex and the city
Ο χρήστης Sevina. λέει:
Ο χρήστης Absinthia λέει:
pwpw re
anamnhseis
Ο χρήστης Sevina. λέει:
egw eniwsa epitelus ximona
Ο χρήστης Absinthia λέει:
emena m leipei perisi :/
Οντως μου λειπει.Οχι ο χειμωνας,ο χειμωνας ηταν απλα μια ακομα μακροχρονια βαρετη διαδικασια στη ζωη μου,και ναι αυτο ηταν κακια.Μεγαλη.
Μου λειπει η εποχη λιγο πριν και κατα τις εξετασεις,ακομα και το καλοκαιρι,ολα ηταν τοσο περιπλοκα και τοσο ομορφα...
Εκεινα τα απογευματα εξαρχεια,το σκριμινγκ χογγογ φεστ,εκεινες οι ατελειωτες συνομιλιες μσν,τοτε που μιλαγαμε ως τα ξημερωματα και με επαιρνε ο υπνος με το τηλεφωνο στο χερι,τα αυπνα πρωινα που εδινα εξετασεις,η κολλα που παρεδωσα μεθυσμενη στην αλγεβρα,οι μεσημεριανοι καφεδες,ολα ,ολα,ΟΛΑ
Αχ βαχ(δεν θελω να πω λεπτομερεις,αλλα ελπιζω πως ατομα σαν το μικρο νουμπι καταλαβαν)

Δευτέρα, 27 Σεπτεμβρίου 2010

Ρουτινα

Mερες τωρα,προσπαθω να γραψω επιτελους,και ομως κατι με πιανει και τα αφηνω ολα μισοτελειωμεναα
Μερες τωρα προσπαθω να ανακαλεσω στο μυαλο μου καταστασεις και συμβαντα κ ομως πλεον δεν μου κανουν καμια αισθηση,οχι γιατι ειμαι κενη μεσα μου,αλλα γιατι πλεον εχουν μηδαμινη σημασια
Μερες τωρα με εκνευριζουν ολοι και ολα γυρω μου,ακομα και δικοι μου ανθρωποι,και εμαθα πλεον πως ξεχωριζω τα ελατωματα τους
Μερες τωρα ειμαι αυτοεξοριστη στη μοναξια του εαυτου μου


Μερες τωρα εχω βρει γαληνη.








Ρουτινα,προγραμμα,ησυχια
Τρεις λεξεις που μεχρι τωρα μου ηταν εντελως αγνωστες.
Πλεον ολα ειναι τοσο απλα και γαληνια.Δεν εχω και πολυ χρονο να σκεφτω το παρελθον.
Οταν βαζω ενα στοχο παντα τον πετυχαινω,τον κυνηγαω οσο μπορω και αυτο γινεται κ αυτο τον καιρο,οολα τα αλλα ειναι ασημαντα

Κ ειμαι εκει καθε μερα,και περπαταω,σκεφτομαι,αναπνεω,περιμενω το μετρο οπως τοσοι χιλιαδες ανθρωποι που περιμενουν να πανε στη δουλεια τους/μαθημα τους/σπιτι τους.Κ ολοι αυτοι μου φαινονται τοσο χαζοι.Τιποτα.Ασημαντοι.Σαν τα μυρμιγκια που αποθηκευουν φαγητο στη φωλια τους χωρις να ξερουν καλα καλα το γιατι,ετσι ,μηχανικα ,ασυναισθητα,χωρις να ξερουν οτι απο στιγμη σε στιγμη θα τους πατησει μια μεγαλη σολα και θα ρθει το τελος.
(Ω Θεε μου,τι σου κανει η Φιλοσοφια!Καλα κανω και το ψιλοσιχαινομαι αυτο το μαθημα.Μα,ποιος ο λογος να ασχολεισαι με το αν ζεις σε ενα ονειρο η ενα ψευτικο κοσμο,τι ειναι εαυτος και γιατι απο τη στιγμη που αισθανεσαι,σκεφτεσαι και υπαρχεις ακομα και εικονικα,μεσα στο μυαλο σου?Γιατι οι ανθρωποι δεν μπορουμε να ζουμε την ηδη περιπλοκη ζωη μας και αντι αυτου ασχολουμαστε με ηλιθια ερωτηματα για να την περιπλεξουμε κ αλλο?)
Τελος παντων,αρχιζω να βαριεμαι.Και ειδικα αυτο που γραφω,και γενικα.
Και βασικα ηδη βαρεθηκα
Και ειμαι σιγουρη οτι κ εσυ που το διαβαζεις εχεις αρχισει να βαριεσαι
Και βασικα και να μην βαριεσαι δεν με νοιαζει
Και βασικα απλα σου βγαζω τη πιστη για να τελειωσει αυτο το κειμενακι χωρις σκοπο
Και βασικα με κουρασες,ΝΑΙ ΕΣΥ αγαπητε αναγνωστη
Δεν εχεις κατι καλυτερο να κανεις στη ζωη σου απο το να διαβαζεις το μπλογκ μου?
οχι?
ωραια συνεχιζω
ΒΑΡΙΕΜΑΙ ΒΑΡΙΕΜΑΙ
νταξει βαρεθηκα αρκετα
τερμα η καιλα.
παω να κανω κατι ουσιαστικο,εσυ στο μεταξυ συνεχισε την αθλια ζωη σου οσο θα ξαναδιαβαζεις το κειμενο μου για να δεις ποιο ειναι το νοημα κ ο σκοπος
γκιες γουατ καντ
δεν εχει σκοπο
απλα διασκεδαζω με σενα και τους υπολοιπους κατα μεσο ορο 40 που θα κατσετε να διαβασετε ολη αυτη τη μαλακια με την οποια γελαω απο καποιο σημειο και μετα
ΜΠΙ ΜΠΙ ΤΩΡΑ

Πέμπτη, 23 Σεπτεμβρίου 2010

Το μονο που με ποναει στο θανατο εινα να μην πεθανω απο ερωτα


το βρηκα στο ερωτας στα χρονια της χολερας,ενα βιβλιο που μου θυμιζει πολλα.

ειχα τσακισει στη γωνια τη σελιδα και ετσι οταν το ξαναεπιασα στα χερια μου το ανοιξα αμεσως εκει

μερικα πραγματα δεν αλλαζουν ποτε

(=

Πέμπτη, 16 Σεπτεμβρίου 2010

Αγελη


Ειναι εκεινες οι στιγμες που η λυκαινα προστατευει τα μικρα της,που τραβας μια γραμμη με τη κιμωλια και αφηνεις ολο τον κοσμο απο την αλλη πλευρα,απ εξω,που δημιουργεις εναν νοητο θολο και η απομονωση εκει ειναι σκετος παραδεισος,που το παθος ζεσταινει τα σωθικα σου,που το μισος και η χολη που σταζει γινεται γλυκια σαν μελι,που τα ονειρα σου μυριζουν πολεμo και αιμα ενω ακουγονται πολεμικες ιαχες απο μεσα,ειναι το ενστικτο της αγγελης που σε κανει να θες να παλεψεις,η οσμη της νικης,η χρυσοσκονη που πεφτει μεσα στα ματια σου και σε τυφλωνει,οταν τα μαγουλα σου αντι να κοκκινιζουν γινονται ασημια,οταν κοιμασαι πανω σε πουπουλα ιριδιζοντα,κοκκινα,μαυρα,μπλε,κιτρινα,ασπρα,κοκκινα κοκκινα κοκκινα κοκκινα,που σπας καθε αλυσιδα,ολα τα δεσμα σου ενα-ενα γρηγορα και διστακτικα,που ανοιγεις τα σπασμενα σου φτερα και μισος πετας,μισος αγγιζεις τη γη,που καποιος σ αγγαλιαζει και εσυ τον χτυπας μ ολη τη δυναμη των χεριων και της μισης ψυχης σου,εκεινο το μωρο που κλαιει καπου στο βαθος και προσπαθεις να το αγνοησεις και εκεινα τα γραμματα χορευουν μεσα στους καθρευτισμα των ματιων σου και σου προκαλουν σωματικο πονο.

I'm well aware of how it aches,And you still won't let me in. ...


Οχι,μην κλαις...
Δεν ειναι πως δεν αξιζει,πως δεν πρεπει,πως δεν ειναι σωστο.
Και αξιζει,και πρεπει και ειναι σωστο.
Απλα δεν αντεχω να ακουω τα αναφιλητα σου,μπηγονται μεσα μου,χιλιαδες μικρες μαχαιριες και με σκοτωνουν οσο κ εσενα.
Μην αφηνεις το σκοταδι να σε καλυπτει και να σε σκεπαζει.
(Κ ας εισαι τοσο ομορφη οταν κλαις,και ας γινονται τα ματια σου πρασινα,και ας μαζευει το παραπονο στο βλεμμα σου ολη την αθωοτητα του κοσμου)
Παντα θα υπαρχει καποιος να σε κραταει αγκαλια και να σε νανουριζει,σαν εκεινο το βραδυ,θυμασαι?
Μικρη μου,δεν θα σαι ποτε μονη
You're not alone
No matter what they told you,you are not alone
I'll be right besides you for ever more

Τρίτη, 14 Σεπτεμβρίου 2010

I will battle for the sun


Μερικες μαχες θα τις δινεις σ ολη σου τη ζωη.

Οπως τη μαχη με τον εαυτο σου,τις χιμαιρες σου,τις ερινυες σου.

Σε καθε μαχη υπαρχει νικητης και χαμενος,φροντισε μονο να μην εισαι ο χαμενος εσυ.

Να θυμασαι οτι δεν εξαρταται ουτε και κρινεται ο πολεμος απο μια ηττα η νικη.
Ομως....
Πρεπει να παλεψεις μεχρι τελους,να φερθεις υπουλα και να καταπατησεις τις αρχες σου?
Η μηπως να δοκιμασεις να πολεμησεις με αυτες σαν στηριγμα?
Αραγε τι αξιζει περισσοτερο,να "πεσεις" ακεραιος ηθικα η να νικησεις χρησιμοποιωντας καθε μεσο?
I Will battle for the sun,sun,sun
and I won't stop until I'm done
You are getting in the way
And I have nothing left to say
(;

Κυριακή, 12 Σεπτεμβρίου 2010

Soulmates never die




Good luck :)


We can run away tonight,
Pretend the world has ended
No matter what they say we'll work out fine
'cause you and i know this is heaven

Whatever


Epitelus tha grapsw k ena ligotero sovaro keimeno,me greeklish,xwris sugalimenes alhtheies kai mikrotera pososta klapsas.(h toulaxiston tha dokimasw)

Eimai genika polu idioruthmo atomo,kai mia apo tis perierges mou sinithies einai na thewrw oti h xronia arxizei to septemvrh kai teleiwnei ton avgusto (to gamimeno to sxoleio ftaiei gi auto kai to kserw)

Etsi loipon,ontas sto metaixmio metaksu telous ths mias "xronias" kai arxh ths allhs,12 wres prin ksipnisw eknevrismenh apo ton hxo tou ksipnitiriou exw pesei se nirvana,enw prospathw na anakalesw sth mnhmh mu akoma kai ta pio ashmanta gegonota tou prohgoumenou xronou.

Apo perusi mexri fetos,mou fainetai san na xei perasei mia oloklhrh dekaetia.O xronos einai o kaluteros giatros den lene?

Apla....posa pragmata alaksan?posa atoma?kai katastaseis?

Me exei piasei mia telesidikh melagxolia kai mia melagxolikh aisiodoksia.Perierga pragmata,den borw na ta eksigisw.

Thelw na pw ena swro skepseis,alla den borw.klasiko provlhma auto.to xeri den sumvadizei panta me to mualo kai me ta thelw.

Den tha alaza tipota.t i p o t a.oute ta logia pu eipwthikan,ute ta logia pu den eipwthikan,ute osous pligwsa,ute osous dokimasan na me pligwsoun,oute ta provlhmata,oute tis xares.tipota.

Makari na borousa na ksanadw ena atomo meta apo toso kairo.Vasika oxi,den tha hthela na to ksanadw.h mallon nai tha hthela.kai auth th fora den tha ekane voutia to stomaxi mou apo th thlipsh,alla tha xamogelousa ,epeidh upirksa anthrwpos kapote,epeidh boresa na niwsw kai epeidh einai h pio megalh kai kalh anamnhsh pou exw,akoma k an mou kostise tosa pragmata,meres nuxtes ,dakrua kai xamogela.alla auta,edw kai 1,5 xrono pleon den ta polusuzhtaw kai den tha to kanw twra.

Perimenw apo th nea xronia na einai pio sunarpastikh apo thn prohgoumenh.Oi plhges ekleisan,mono oi oules emeinan ekei na thimizun oti kapote ekeino to shmeio vatheia mesa mou den htan anepafo

W,gia onoma tou theou,ti kathomai kai lew apogevmatiatika.pisw sto thema mas

Perimenw loipon,gia thn akriveia to osmizomai ston aera.H fetinh xronia tha einai sigoura diaforetikh,sunarpastikh.Oso pio polu wrimazoume sinaisthimatika vlepeis,toso ligotero apogohtevomaste ap osa ginontai gurw mas.Toso pio eukola mathainoume na upomenoume stwika thn kathe mera kai tis diskolies pou fernei.Toso pio eukola mathainume na xairomaste me thn paramikrh stigmh galhnhsh eutuxias.

Upervolikh aisiodoksia ,huh?

Den tha alaksw omws.Tha meinw h idia.Kai na to prospathusa allwste den tha ginotan

Τρίτη, 7 Σεπτεμβρίου 2010

Αν περισσέψαν όνειρά μου σκιά μου, χρέωσέ τα στη φωτιά δεν είναι δικά μου


Τι ειναι χειροτερο?
Να ζεις στη σιωπη?
η στους ηχους της φωτιας ενω κατατρωει τα παντα?

Ποσο καιρο περασαμε στη σιωπη ομως?
Φευγω σιωπηλα,οπως ηρθα,οπως ηρθες,οπως ηρθαν και εφυγαν ολοι
Αν ποτε θελησεις,φωναξε κ εγω θα ακουσω

Την φωτια δεν μπορεσαμε ποτε να τη σταματησουμε
Θα ειναι παντα το ιδιο καταστροφικη,επικινδυνη,απληστη,λαιμαργη
Θα φουντωνει παντα με την ιδια ενταση
Θα σε καιει προκαλωντας παντα τον ιδιο πονο
Θα κανει παντα σταχτη οτι εχτισες με κοπο


Ομως,δεν σε σκοτωνει,οπως η σιωπη.....

Κυριακή, 5 Σεπτεμβρίου 2010

Sometimes,goodbye is a second chance


Κλεινω τα ματια και ειμαι παλι εκει...
Τα ανοιγω ,χαμογελαω κ ειναι ολα οπως πρωτα
3 το πρωι,κραταω ενα μπουκαλι στο χερι μου,αναθεμα κ αν ξερω τι ειναι
ακουω τα κυματα να σκανε στα βραχια και χαμογελαω ξανα
το σκοταδι ειναι πηχτο και βαθυ και μονο κατι φωτα ξεχωριζουν απο μακρια σαν ζωηρες πυγολαμπιδες
προσπαθω να προστατευτω απο το κρυο τριβοντας τα χερια μου και τραβωντας προς τα κατω το λεπτο μαυρο μπλουζακι
απο διπλα μου 2 κοπελες σκασμενες στα γελια αναπολουν ολες αυτες τις ωραιες στιγμες που ζησαμε μεσα σ ενα μηνα
και ευχομαι να γυρναγα το χρονο λιγο,πολυ λιγο,να μην τον αφηνα να τρεχει σαν απληστος κλεφτης και να με αφηνει πισω...

Εχεις σκεφτει ποτε πως οι διακοπες ειναι μια ολοκληρη ζωη συμπιεσμενη σχεδον μεσα σε μηνες,βδομαδες,μερες,ωρες?
Μακαρι να γινονταν ολα πιο νωρις μου ειχαν πει και εγνεψα καταφατικα
(δεν μπορουσα να μιλησω βλεπεις.δεν ειναι αστειο?ειναι φορες που μεσα σου ουρλιαζεις,φωναζεις συλλαβες και λεξεις,διαμαρτυρεσαι.Κ ομως το μυαλο δεν συμβαδιζει με το στομα,και κυριαρχει η λογικη.το "πρεπει" και το "μη".Που θες να τρεξεις και τα ποδια σου σε κρατανε καρφωμενο εκει που εισαι,που θες να αγγιξεις και τα δαχτυλα σου κοκκαλωνουν)
Και οι αναμνησεις ξεθωριαζουν σαν μελανι σε φτηνο χαρτι...


Σαφως υπαρχουν κ πραγματα που δεν θα ξεχασεις ευκολα,ισως και ποτε
Μεθυσμενες νυχτες,γυαλια στο πατωμα,να σε αγκαλιαζει καποιος στον υπνο σου την ωρα π βλεπεις εφιαλτη
γελια,κλαμματα,ηχους,γευσεις,αρωματα
φιλοι που σε στηριζουν και σ αγαπανε ακομα κ αν εισαι ενα εγωιστικο καθαρμα
μπανια με παγωμενο νερο,παιχνιδια στην αμμο,η μυρωδια του αλατιου πανω στο δερμα
...
υπαρχουν ακομα ανθρωποι που σε κανουν να νιωθεις ξεχωριστος,που σε κρατανε αγκαλια για να αγναντεψεις μαζι τους τη θαλασσα,που κρατανε το προσωπο σου αναμεσα στα χερια τους για να σε κοιτανε στα ματια,που ερωτευονται το γελιο σου,που δεν ηθελαν να σε αφησουν να φυγεις,οχι,ομως επρεπε ,που θα ειναι μια αναμνηση,ενα γλυκο μυστικο που παντα θα σε κανει να χαμογελας οταν το σκεφτεσαι

ενας μηνας,μια ζωη
μια ζωη,ενας μηνας
(?)


σε τετοιες στιγμες,δεν υπαρχει η λεξη αντιο
εις το επανιδειν λοιπον
καλο χειμωνα

Πέμπτη, 5 Αυγούστου 2010

Πυροτεχνηματα

http://www.youtube.com/watch?v=OiCpfZXjbsk

..Ξερεις πως ειναι τωρα..Παθιαζεσαι παρα πολυ με κατι,σε ενθουσιαζει,χαιρεσαι...Αποκτας μερα με τη μερα ,λεπτο με το λεπτο ολο και πιο πολλη ορεξη και χαρα.Οι ελπιδες σου αποκτανε θεμελια και στεριωνουν και εσυ μενεις εκει και περιμεεεεεενεις.Περιμεεεεεεεεεεενεις.περιμενεις κ αλλο κ αλλο κ αλλο
Ωσπου μια μερα ξυπνας και αποφασιζεις πως μια ζωη θα εισαι στην αναμονη και θα περιμενεις γιατι τιποτα δεν προκειται να συμβει.Τιποτα δεν θα αλλαξει και ας το θες τοσο,και ξαφνικα τα πυροτεχνηματα σταματανε να σκανε,ο ουρανος ξαναγινεται μαυρος και εσυ μενεις στην σιωπη.Να υποφερεις απο την απορια και τον πονο και να αναρωτιεσαι γιατι τοσο καιρο εθελοτυφλουσες..


Πυροτεχνημα ησουν κ εσκασες

Δευτέρα, 2 Αυγούστου 2010

Οτι σκοτωνεις,ειναι δικο σου για παντα



Το θυμαμαι.Μου ειχες πει πως μ αγαπουσες,και εγω δεν σε πιστευα.Δεν ηξερα ουτε ξερω τι σημαινει αγαπη.Για μενα ησουν μονο ενα παιχνιδι,μια μαριονετα στα χερια μου.
Ξερεις πολυ καλα για τι μιλαω.
Ποτε δεν καταλαβα τι ενιωθες για μενα.Κ οταν το καταλαβα ηταν αργα,ειχα ηδη φυγει μακρια.Απλα τρομαξα.Μην περιμενεις ποτε να σου πω οτι νιωθω ετσι,δεν προκειται να γινει κατι τετοιο,δεν ειναι εφικτο.Συγγνωμη που σκοτωσα τη ψυχη σου,αλλα σου αξιζε και τωρα ειναι λειψη μα δικη μου μια για παντα.Κ αν λενε πως οτι κανεις ειναι καρμικο και γυριζει,τοτε εγω το εχω ηδη πληρωσει το τιμημα.
To αντιο το εχεις ακουσει πολλες φορες απο εμενα,καθε φορα ομως ειναι τελεσιδικη κ οριστικη

Πέμπτη, 29 Ιουλίου 2010

Nikol (stella)

Eπδ εχει παραγινει το κακο θα μιλησω σ αυτο το ποστ για τη Nikol (stella)
Δεν την ξερω αρκετα καλα,αλλα θα πω μερικα πραγματα
Κατ αρχας,θ σας μιλησει ευγενικα μονο αν το κανετε κ εσεις
Επισης,οσοι τη λετε πουτανα,ειστε εντελως ακυροι διοτι η κοπελα εχει μια χαρα προσωπικη ζωη,αγορι και σε αντιθεση με πολλες που την πιανετε στο στομα σας,ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ
Και γιατι κραζει?
ΓΙΑΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΙΣΩΣ?
γιατι ειναι ομορφη,λεπτη,ξανθια με γαλαζια ματια και τελειες αναλογιες και λυπαμαι που το λεω δεν μπορειτε να σχολιασετε καν την εξωτερικη της εμφανιση,καθως ειναι 50-51 κιλα και 1,75 υψος με τις σωστες καμπυλες
Οσο για μυαλο,εχει αρκετο κ απο αυτο ,μπορειτε να το διαπισθωσετε απο τις απαντησεις της,αν και μονο ΑΝ δεν ειστε αρκετα κωλοζωα για να της φερθειτε με αγενεια η αρκετα σφινοπουτσες ωστε να ανακατευεστε εκει που δεν σας περνουν.
αντε φιλια

Τρίτη, 27 Ιουλίου 2010

Θελω λιγη αιωνιοτητα,θελω λιγη αθανασια

Θελω εκεινες τις ατελειωτες νυχτες που χορευεις και τσιριζεις κατω απο τα πορτοκαλια φωτα,στους ερημους δρομους της Αθηνας.Θελω εκεινες τις μερες που κοιμασαι στη σκια των δεντρων σε μια σχεδον ερημικη παραλια με τον ηχο των κυματων να σκανε πισω σου και φωνες να ερχονται απο μακρια.Θελω εκεινα τα μουντα απογευματα που εισαι ξαπλωμενη στη γυμνη κοιλια του και ακους την βροχη να πεφτει,νιωθεις τον ηλιο να χανεται πισω απ τα συννεφα και εσυ μιλας και μιλας και μιλας ολο και πιο πολυ.Θελω εκεινες τις μεθυσμενες νυχτες που γελαγες με τα κοριτσια με ενα μαρτινι στο χερι.Θελω εκεινες τις σκοτεινες βραδιες με τον εναστρο ουρανο και εκεινα τα ξημερωματα που μολις ειχε ανατειλει ο ηλιος και πηγαινες βολτες .Θελω εκεινες τις φορες που ετοιμαζοσουν να βγεις με τη παρεα και μαζευονταν ολοι σπιτι σου και ετοιμαζοσασταν ομαδικως.Θελω εκεινη την αισθηση του να εισαι τυφλα αλλα να σηκωνεσαι για να χορεψεις το τραγουδι σου,ακομα κ αν εχει τοσο κοσμο μπροστα.Θελω να τον δεις ξανα και να νιωσεις τοσο ομορφα οσο και την τελευταια φορα που τον ειδες και να χαμογελασεις .Θελω εκεινους τους καφεδες που καθεσαι κ ανοιγεσαι στο νουμπι και του λες τα παντα.Θελεις να γελασεις λιγο με το καυλακι γιατι σου λειπει το να σεε αγκαλιαζει καποιος κ να νιωθεις σαν στο σπιτι σου.Θες να δεις τον τουτ για να δεις αν ποναει οπως τοτε.Θελω λιγη αιωνιοτητα

Δευτέρα, 26 Ιουλίου 2010

ΕΙΜΑΙ ΖΩΝΤΑΝΗ ΜΑΔΕΡΦΑΚΕΡΣ

ΕΙΜΑΙ ΖΩΝΤΑΝΗ ΕΙΜΑΙ ΖΩΝΤΑΝΗ ΓΑΜΩΤΗΠΟΥΤΑΝΑΜΟΥ


Καμια φορα οταν βουλιαζεις,πραγματικα χρειαζεσαι εναν ανθρωπο να σε αρπαξει απ το μαλλι,να σε συρει εξω απ το βαλτο ,να σου χωσει δυο φαπες και πριν ξεκινησεις να κλαις να σε παρει αγκαλια.

Ε ΛΟΙΠΟΝ,ΕΙΧΕ ΠΙΟ ΠΟΛΛΗ ΠΛΑΚΑ ΑΠ ΟΣΗ ΝΟΜΙΖΑ




Γυρισα,δεν ειμαι εντελως κομπλε αλλα στηριζομαι στα ποδια μου ,για πρωτη φορα μετα απο ΠΟΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥ καιρο
εχω πολλη ορεξη για κακιες,τσακωμους,αγαπη,αλκοολ μεχρι αηδιας ,καλοκαιρι,μουσικη,φιλους και πανω απ ολα για ενα νεο ξεκινημα

προσεξτε ομως ,γιατι the bitch is back
:D













.....................



(ενα μεγαλο ευχαριστω,u-know-who ♥)

Παρασκευή, 23 Ιουλίου 2010

You say that you don't believe in love BUT
Love is already in you



Ζεστασια και ευτυχια.Παλια συναισθηματα που καθε φορα νιωθεις με νεο διαφορετικο τροπο
Μου αρκει να ειμαι μεθυσμενη.Ξερω ποσο τραγικο ειναι αυτο,πως δεν κανει να πινω πια αλλα δεν με νοιαζει.Με τυλιγει αυτη η ξενοιαστη και οικεια αισθηση που δυστυχως λιγο-λιγο φευγει.Σαν να σε χτυπαει ο χειμωνιατικος αερας αλλα να εισαι χωμενος σε ενα ζεστο σαλι.Οου..Ηλιθια παρομοιωση ,αυριο θα την δω και θα γελαω -.-
Τα φωτα της πολης γινονται χριστουγεννιατικα λαμπακια και ο κοσμος γυρω σου ειναι ενα αμορφο χαρουμενο πληθος που προσπερνας χαμογελωντας
Υπαρχει ελπιδα,η τουλαχιστον οσο κραταει η επιδραση του αλκοολ,υπαρχει
Θελω να συνεχισω να παταω πανω σε συννεφα και να ακουω μουσικη ,αν η μουσικη σταματησει ειμαστε νεκροι.
Βυθιζομαι στο σκοταδι και στα ματια μου τρεμοπαιζουν τα λαμπιονια
Η μουσικη σταματησε

Πέμπτη, 22 Ιουλίου 2010

Το τελευταιο γραμμα

"Τελευταιο γραμμα που σου γραφω.Τελευταιο.Τελευταια δακρυα.Ολα ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ.
Σ'εχασα.Ξερω πως δεν θα σε ξαναδω ΠΟΤΕ και ομως ελπιζω.Ελπιζω πως μια μερα θα ξαναρθεις εκει,θα σταθεις ακουμπισμενος σ εκεινη τη γωνια που αραζατε συχνα πυκνα με τους φιλους σου.Ελπιζω πως θα γυρισεις για δευτερολεπτα,θα συναντηθουν ξανα οι ματιες μας οπως τοσες φορες και θα κανεις τη καρδια μου να παψει να χτυπα.Θα κοιταξεις μεσα μου,μεσα απο ολα αυτα,μεσα απ την Αναστασια,μεσα απ τη Stacy και μεσα απ την Absinthia και μονο εσυ θα δεις ποσο διαφανη ειμαι.Και εγω θα νιωσω αυτο το υπεροχο σφιξιμο στο στομαχι και τη βεβαιοτητα οτι θα'σαι παντα δικος μου οπως ησουν τοσα χρονια και οπως δεν εγινες ποτε.
Κ ελπιζω πως το βραδυ οταν γυρισω σπιτι θα κλαψω με ολη την ανθρωπια που μου εχει απομεινει,με καθε ιντσα της ψυχης μου γιατι φευγεις και η απουσια σου με σκοτωνει οσο και η παρουσια σου"


παλια πραματα
(...)

Οι Φ-Ι-Λ-Ο-Ι μου

Το πηρα αποφαση
Θα γραψω μια σοβαρη δημοσιευση επιτελους
Θα γραψω για τα ατομα που αγαπω πιο πολυ στη ζωη μου
(το ξερω πως ειναι κλισε αλλα με τον καιρο θα καταλαβετε και θα νιωσετε στο πετσι σας οτι δεν αγαπαω.Ειμαι μια αναισθητη μουλαρα που κοιταει την παρταρα της.δεν το λεω για να τρομαξω κανεναν,ουτε για να ενισχυσω το προφιλ της uber-snob bitch.Απλουστατα δυσκολευομαι να νιωσω αγαπη.ειμαι Disabled παιδακι,αλλα νομιζω πως ο μονολογος μ εχει αρχισει να ξεφευγει.πισω στο θεμα μας λοιπον.γκουχου.αχεμ.)
Θα γραψω για τους φιλους μου
(παει η σοβαρη δημοσιευση)
(αγχωνομαι.αλλα δεν γαμιεται.ποιος θα το διαβασει,εχω φροντησει να μη μαθει κανεις την υπαρξη αυτου του μπλογκ οποτε στα @@ μ)
Ξεκιναω......

Η Φουξια

Ονομα και πραγμα αυτη η κοπελα.Μοιαζει με νεραιδα.Δηλαδη εμενα δεν μ μοιαζει τοσο αλλα την εχω συνηθισει.Νεραιδοφερνει ομως.Το ονομα,οι κινησεις,ολα!
Οταν την πρωτοειδα ,(στο σχολειο)ηταν απο τους πρωτους ανθρωπους που σκεφτηκα σοβαρα να παω να της μιλησω.Φυσικα δεν το εκανα,γτ εγω δεν τα κανω αυτα,αλλα το σκεφτηκα πολυυυυυυυ πολυυυυυυ καλα και σοβαρα.(το ξερω πως αρχιζεις να νιωθεις συγκινημενη και κωλοχαιρεσαι μωρη τσουλα).Ε,μετα τη θεωρησα γουαναμπι σπαζω,κυριως γιατι ειχε τα μαλλια που ηθελα σ ολο το γυμνασιο και ηθελα να της πατησω μια φαπα να στρωσει γιατι φαινοταν πολυ ενδιαφερουσα.Αλλα ηταν της μοιρας μας γραφτο να κανουμε παρεα.Εκατσε μπροστα μου στη Ψυχολογια και μιλησαμε.Δεν ειπαμε τιποτα σοβαρο,απλα ξεκινησαμε να κανουμε παρεα γιατι ημασταν και οι δυο "σοβαρα" ατομα σε ενα σχολειο ηλιθιων.
Που να φανταζομασταν τη συνεχεια..Τελικα αυτο το σχολειο και οι ηλιθιοι του μας εκαναν να δεθουμε.Φειλ
Τεσπα δεν θα πω πολλα.Απλα η φουξια ειναι η φωνη της λογικης μου.Ο ανθρωπος που θα μου εξηγησει γιατι κανω λαθος,που κανω λαθος και ποτε κανω λαθος.(Καμια φορα βεβαια κανει αυτη λαθος κ επιμενει κιολας.Εκεινη την ωρα ειναι για πολλες φαπες,αλλα ακομα και τοτε ξερει ποτε να ειναι λιγοτερο εγωιστρια και να "τραβηχτει" προτου ξεκινησει ο καυγας.Ισως γ αυτο ειναι ο μονος ανθρωπος που θα μου πει να σκασω και δεν θα προσβληθω,απλα θα σωπασω)
ειναι το ειδος της φιλης που θα της πεις οτι την αγαπας και θα το παιξει σκληρη και αναισθητη αλλα θα σου πει κρυφα πως σ αγαπα κ εκεινη,το ειδος του ανθρωπου που θα σου πει οτι του λειπεις και θελει να σε δει (κ αυτο εμενα ως γνωστη μουλαρα μου φαινεται πολυ περιεργο) και το ειδος του ατομου που θα κατσει να ακουσει στα σοβαρα τα προβληματα σου και θα σου πει ειλικρινα την γνωμη του,καθως και την πιο ειλικρινη συμβουλη.Ειναι ο ανθωπος που θα με παρει τα μεσανυχτα να μ μιλησει γιατι ετυχε κατι σοβαρο και θα ακουσω τη ραγισμενη του φωνη και θα ραγισει και εμενα καπου ενα μικρο κομματι στη παγωμενη καρδια μου.Ειναι ο μονος ανθρωπος που καταλαβαινει απολυτως πως νιωθω,οχι μονο απο κατανοηση αλλα γιατι τα χει περασει κ εκεινη.Θα κρατιεται μερες και μερες για να με δει απο κοντα για να μου πει τι εγινε με τον ταδε ωστε ν ακουσει τις βρισιες/τα επιφωνηματα εκπληξης μου και για να γελασει με αυτο το εκπληκτο υφος που περνω καθε φορα οταν μου λεει τα κουλα γκομενικα της.
Ειναι η βλαμμενη που μαζευα μεθυσμενη στα οινοπνευματα,που τη παρηγορουσα στα σταρμπακς,που συζηταγαμε ωωρες κ ωωωρες χωμενες πισω απ τα βιβλια μας στο τελευται θρανιο,που κοροιδευα ολους τους αλλοκοτους διανοουμενους γκομενους της βγαζοντας τους περιεργα παρατσουκλια και μιλωντας υποτιμητικα γ αυτους (αλλα δεν ειχα αδικο ),που στελνουμε η μια στην αλλη λινκς με νοημα στο φιμπι ελπιζωντας να τα δει κανενας απο τους ανικανους και αχρηστους που γουσταρουμε/εχουμε φασωθει/τα εχουμε-ειχαμε μπας και ξεστραωβωθει.Ειναι ο ανθρωπος που μπορεις να πεις τα παντα,κυριολεκτικα τα παντα και να σε στηριξει,ειναι ο ανθρωπος που θα σου "χαρισει" το γκομενο που γουσταρει,αρκει "ν μη μαθαινει τι γινεται γιατι την ενοχλει ολη η κατασταση αλλα δεν πειραζει".Ειναι ο ανθρωπος που θα σε στηριξει σ οτι κ αν κανεις ,οσο τρελο κ αν ειναι,οσο ματαιο κ αν ειναι αλλα πρωτα θα σου επισημανει οτι αυτο π κανεις δεν ειναι λογικο.αλλα ποιος νοιαζεται για λογικη,εδω μιλαμε για εμενα και τη φουξια ΜΟΥ <3






Η Αννα

Η Αννα δεν εχει νικνειμ,τουλαχιστον σ αυτη τη καταχωρηση.Γενικα,γ οσους με ξερουν η ΑννΑ ειναι η ΑΝΝΑ.δεν μπορω να πω πολλα γ αυτη γτ ειναι η αννα.Ειμαστε,3 χρονια η αναστασια και η αννα.η αμπζινθια και η κει.η κοκκινομαλα και η μελαχρινη.ο κωλος και το βρακι.το φαι και το αλατι.ο καπνος και η φωτια.
Η αννα ειναι το αλλο μου μισο.οχι φιλικα,οχι γκομενικα.αυτο που εχουμε με την Αννα ειναι κατι πολυ παραπανω απ αυτα.ειναι καρμα ,ειναι μοιρα,ειναι πεπρωμενο (αν και δεν πιστευω σ αυτα).η σωστη λεξη ειναι Soulmate.Soulmates never die π λενε και οι placebo.Ειναι ο μονος ανθρωπος που βαζω πιο πανω απ τον εαυτο μ.Η αδερφη ψυχη μου,ο ανθρωπος που φοβαμαι μη χασω,που οταν χαιρομαι χαιρεται κ αυτη,που μ εχει δει να κλαιω και εκλαψε κ αυτη,και φυσικα το αντιστροφο.που κανει οτι μπορει για να ειμαι χαρουμενη,σπανια μ χαλαει χατηρι,με καταλαβαινει με μια ματια,μου εχει σταθει στις πραγματικα σοβαρες στιγμες στη ζωη μ.δεν ειναι η καλυτερη μ φιλη,ειναι απλα Η ΑΝΝΑ



Α.Π.

ο κυριος αυτος ειναι ο πιο μεγαλος γκρινιαρης,τελειομανης,κυνικος,ανασφαλης του κοσμου,και αν του χαλασεις το χατηρι η δεν πανε ολα οπως τα θελει γινεται πραγματικα σπαζαρχιδης
απ την αλλη ειναι αυτος π εκανε 1,30 ωρα ταξιδι οταν τον χρειαστηκα γιατι ημουν εξω απ το σπιτι,με πηρε στην αγκαλια του στεναχωρημενος και με νανουρισε οταν εκλαψα,μου λεει και του λεω τα παντα και ανεχεται τον κακοτροπο χαρακτηρα μου,που μοιραζομαστε τα ονειρα μας και τα υπαρξιακα μας.και θα συνεχισω να του κανω τις χαρες ακομα κ οταν μου πρηζει τα συκωτια γιατι για μενα ειναι σαν οικογενεια <3



ΦΟΥΛΑΡΙ

πιθανοτατα ο καλυτερος ανθρωπος στο κοσμο.ο ανθρωπος που θα γινει χαλι να τον πατησεις (-.-) σε στηριζει,σε προσεχει,σ αγαπαει κ οτι και να γινει θα ναι με το μερος σου.ειναι ευαισθητουλι ομως και μου το πληγωνουν =/
ηταν διπλα μου σε όλα,δυσκολα η ευκολα και την ευχαριστω για αυτό <3

ΚΑΥΛΑΚΙ


Το καυλακι κ εγω γνωριστηκαμε σχεδον τυχαια ,αλλα τελικα ηταν της μοιρας μας γραφτο.Δεν υπαρχει αλλος ανθρωπος που να με κανει να γελαω τοσο,να εχουμε τοσα δικα μας αστεια,να μας συμβαινουν τοσα απροοπτα και ευτραπελα και να εχουμε τοσο καλους διαλογους.
Ειναι ο μονος ανθρωπος που οταν του ανοιξα την καρδια μου βουρκωσε με τη μια,που με κουβαλησε στα χερια του γιατι τα ποδια μου με πονουσαν και που εχω γνωρισει τους γονεις του χωρις να μαι γκομενα του χΔ



ΝΟΥΜΠΙ

Το νουμπι είναι ο πιο περιεργος ανθωπος που εχω γνωρισει..Ειναι διπλα μου ετοιμη να ακουσει τα προβληματα μου και δεν ειμαστε φιλες ακριβως γιατι δεν θελουμε να βαζουμε ταμπελες στη σχεση μας.,όμως εχω ριξει τον εγωισμο μου για αυτή,πραγμα πρωτοφανες.Την ξερω λιγο καιρο κ όμως δεσαμε αμεσως.



ΤΟΥΛΗΣ
Με τον τουλη η σχεση μας περναει κριση χΔ δεν ξεχνω όμως πως ηταν παντα εκει για μενα όταν τον ειχα αναγκη,πως κυριολεκτικα μου εσωσε τη ζωη και με βοηθησε και πως ακομα κ αν του φερθηκα εντελως γαιδουρινα παραμενει ο πιο συνεπης απεναντι μου ανθρωπος




ΚΑΤΣΙΚΙ

Το κατσικι είναι ο χαμενος αδερφος μου.Προφανως ηταν εντελως γραφτο να ξεκινησουμε να κανουμε παρεα γιατι τον γνωρησα με τον πιο απιθανο και κουλο τροπο εβερ..Ξερει ΟΛΑ ΜΑ ΟΛΑ τα μυστικα μου,τα παντα για μενα,ολο το βρωμικο και σκοτεινο παρελθον μου,ολους τους γκομενους που ηθελα έναν προς έναν ,ολες τις μαλακιες που εχω κανει στη ζωη μου.Μου εχει δωσει τις πιο αντικειμενικες συμβουλες,με εχει παρηγορησει τις νυχτες που περασα κλαιγοντας και είναι παντα εκει για να ..παιτσουμε και να μιλησουμε εδώ και 2 χρονια


ΤΑΛΟΥ/ΟΥΡΑΝΙΟ ΤΟΞΟ


Η κοπελια είναι το αριστερο ημισφαιριο του εγκεφαλου μου,η φωνη της λογικης μου.Σκεφτομαστε με τον ιδιο ακριβως τροπο,εχουμε τις ιδιες αποψεις για τη ζωη.
Συχνα ο κοσμος μας ρωταει πως κολλαμε.Γ αυτό κολλησαμε,γιατι ειμαστε 2 ιδια ατομα σε διαφορετικη εκδοχη.Κ ακομα κ αν χανομαστε για καιρο,όταν μιλαμε είναι ακριβως σαν να μην εχει περασει μια μερα.



ΤΖΟΖΙ

Με τη τζοζι εχουμε χαθει καπως λογω τεχνικων δυσκολιων.Με ξερει όμως από τα 5 μου και είναι ο ανθρωπος με τον οποιο περασα τα πιο ομορφα καλοκαιρια της ζωης μου και περιμενω να ερθουν κ αλλα







ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΝΑ ΠΑΤΕ ΝΑ ΓΑΜΗΘΕΙΤΕ,ΔΕΝ ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΤΕ
♥♥♥

Τετάρτη, 21 Ιουλίου 2010

Crush-ο ορισμος

Το παρακατω κειμενο χμμμμ....
Αυτη η αθλια μαπα προηλθε απο μια συζητηση μου με την φουξια
σχολιαζαμε κλασσικα τις καταστασεις στη ζωη της και τοτε προεκυψε η ευλογη απορια
"τι ειναι crush?"
ΟΠΟΤΕ κ εγω της εδωσα τον ορισμο σε απταιστα γκρικλις
και εκεινη τον "μετεφρασε"
(ΓΙΑ ΤΥΧΟΝ ΟΡΘΟΓΡΑΦΙΚΑ ΛΟΙΠΟΝ ΔΕΝ ΕΥΘΥΝΟΜΑΙ ΕΓΩ)


crush(το)-ουσιαστικό γένους αρσενικού- θηλυκού-ομορφυλόφιλου-ουδέτερου-ερμαφρόδιτου-τρανς κλπ. :
ένας μαλάκας που πας και σκαλώνεις γιατί η τύχη είναι όχι μόνο τυφλή αλλά και κουφή.
Συνήθως το crush είναι ένας σαβουρογάμης που σε παίρνει και σένα σβάρνα και μετά σε πετάει σαν χρησιμοποιημένη καπότα από τα LIDL(αλυσίδα supermarket,ψάχτο στο γράμμα L).
Εσύ, δε,μένεις να κλαίς από 6μηνο ως και 3 χρόνια σαν να σου χει πεθάνει ο σκύλος, ενω επειδή ο λεγάμενος έχει που και που καύλες και σου δίνει σημασια είσαι ή μονίμως μες τη χαρά (γιατί δεν σου πάει η καρδιά να τον αφήσεις με το πουλί στο χέρι, σου πάει αγαπητή?) ή μες τη θλίψη(γιατί έκανε ό,τι ήθελε με το χέρι σου και όχι μόνο )και γενικά επικρατεί μια κατάσταση σαν να είσαι 8 μηνών έγκυος και να κάνουν πάρτυ οι ορμόνες σου.
Κατα κανόνα καταληγεις πληγωμένη μπροστά από ενα pc να ακούς κλαψοτράγουδα,να οδύρεσαι,ή και να τρώς ό,τι πιο παχυντικό,με αποτέλεσμα να γίνεις τοφάλα.
Το crush αποκλείεται να είναι φυσιολογικός άνθρωπος. Ούτε ναχει νορμαλ ψυχολογία.

Αλλά επειδή το crush είναι σαν την περίοδο, θα σε βασανίζει ανελέητα καθώς θα επιστρέφει συχνά πυκνά να σε κάνει να φτύσεις αίμα. Θα σε χτυπάει στο φιλότιμο πουλώντας σου αγάπες, τάζωντας σου γάμους με παρανυφάκια, λαγούς με πετραχίλια, καλύβες στη μέση του ωκαιανού για να ζήσετε τον έρωτά σας και περιληπτικά σκηνικά σε φάση "έρωτας στα χρόνια της χολέρας''
Ως γνωστών, η ανθώπινη βλακεία είναι ανίκητη και η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία, οπότε έχεις μια καλη δικαιολογία που ξαναϋποκύπτεις σαν ηλιθια φοράδα, και μάλιστα με το χαρούμενό της ύφος.
Ο άλλος δε σαν καθαρόαιμος γάιδαρος (τα μουλάρια δεν είναι καθαρόαιμα) μόλις μυριστεί συναισθηματικό δέσιμο θα την κάνει με ελαφρά πηδηματάκια τύπου bugs bunny. Μη σου πώ ότι θα το παίζει και ήρεμος κάθε φορά που σε συναντάει.(what's up doc?).
Και εσύ θα κρατιέσαι να μην του postάρεις στο wall εκείνο το γκρούπ που λέει: "remember,you may pretend that we are strangers but i've seen you naked" αλλά πιο πολύ θα κρατιέσαι να μη φάς το τελευταίο παγωτό γιατί μετα την μία πίτσα, τη μακαρονάδα, τη μερέντα και τα πατατάκια που κατέβασες από το θυμό σου φοβάσαι μην ανακατευτείς λόγο κακού συνδιασμού με τις 9 βότκες που ήπιες.


Άμεσες και αποτελεσματικές λύσεις:



ευνουχισμός


ναρκωτικά


ηερμιστικές ενέσεις


αλκοόλ


μαθήματα box


πακέτα απο χαρτομάντηλα klinex


καλή σύνδεση net


κονέ με το πιο κοντινό ζαχαροπλαστείο


καινούριο crush που θα αποδειχθεί ίδιο με το προηγούμενο και θα ψάξεις και για άλλο και αυτό θα συμβαίνει συνέχεια μέχρι να βρείς εσύ έναν κακομοίρη να του φορτώσεις τα ψυχολογικά που σου άφησαν οι άλλοι.



Γιατι ή ζωή κάνει κύκλους..

C'est moi



Νομιζω πως ηρθε η ωρα να συστηθω κ επισημα
Αυτη ειμαι εγω
Με λενε.....χμ δεν εχει σημασια πως με λενε....
Ειμαι 16 χρονων,ζω στην Ελλαδα
ΜΠΛΑ ΜΠΛΑ ΜΠΛΑ
Τ αγαπημενα μου συγκροτηματα ειναι Alien Sex Fiend,Bauhaus,Virgin prunes,Sex Gang children,Specimen,Lacrimosa,Sisters of mercy
Το τραγουδι μου ειναι το Kiss Kiss Bang Bang απο Specimen
(ολα αυτα προς το παρον.ισως αλλαξω γουστα,ευελπιστω οτι θα μεινω στα ιδια χΔ)
Οι φιλοι μου ειναι το παν στη ζωη μου.
Αν θες να με συγκινησεις μοιρασου μαζι μου το μαλλι της γριας σου η το παγωτο σου (μονο αν εχει γευση τσιχλοφουσκα ομως)
Αγαπω τα βιβλια και τρελαινομαι να τα διαβαζω (απαραιτητη προυποθεση,να ειναι εξωσχολικα)
Δεν ξερω τι αλλο να γραψω,ποτε δεν μου αρεσε να μιλαω για τον εαυτο μου,εκτος κ αν με ρωτανε.
Ειμαι πολυ δυσκολος ανθρωπος,ειμαι εκδικητικη,αντικοινωνικη,δεν δενομαι συναισθηματικα,δεν εχω μαθει να αγαπαω,ειμαι εγωιστρια και πολυ συχνα σαρκαστικη μεχρι αηδιας
...Αλλα μπορω να φτιαχνω βαφλες (Η)(το μονο πραγμα που ξερω να μαγειρευω)
Αυτο το μπλογκ ειναι κατι δικο μου,εχει διασπαρτα κομματια απ την ψυχη μου μεσα και θα το σεβαστεις θες-δεν θες.
Αυτααααα
(μηκοιταςταβυζιαμουστηφωτοανωμαλε)

Χαιρεσαι μ*λακα?

Ειμαι συναισθηματικα φορτισμενη και θα γραψω ενα σωρο μαλακιες αλλα δεν με ενδιαφερει,εχω τοσα νευρα που καπου πρεπει να ξεσπασω.
Νευρα....Το μονο που μπορω να νιωσω τον τελευταιο καιρο...Πλεον ειμαι ενας εντελως κενος ανθρωπος,δεν εχω ονειρα,ελπιδες,εχω σκοτωσει τις αναμνησεις μου,δεν κλαιω,δεν γελαω,ειμαιενα αδειο κουφαρι...
Χαιρεστε μαλακες?
Χαρηκατε που με κανατε σαν και σας?
Χαιρεστε που καθε μερα μου ειναι ιδια με την προηγουμενη και δεν διαφερει σε τιποτα με την επομενη?
Χαιρεστε που εχω καταντησει να λυπαμαι τον εαυτο μου?
Χαιρεστε που ειμαι ερμαιο των ενστικτων μου?
Χαιρεστε που περασα ΤΟΣΟ δυσκολα τα 2.5 τελευταια χρονια?
Χαιρεστε που ΟΛΟΙ,ενας προς εναν,μια προς μια ,με πληγωσατε,ο καθενας με τον τροπο του?
Χαιρεστε που μεσα μου εχω γινει πετρα,σκληρη και τιποτα πλεον δεν μου κανει αισθηση?
Χαιρεστε που επαψα να ειμαι εγω?
Ελπιζω να χαιρεστε ΠΟΛΥ,γιατι ερχεται και η δικη σας η σειρα,και στην κατασταση που βρισκομαι και με φερατε,δεν θα δειξω οικτο.
Ξερετε εσεις ;)

Τετάρτη, 7 Ιουλίου 2010

Κ εγω?

"Κ εγω?εγω τι θ απογινω?"
Τον κοιταξε καθως εφευγε
Και τα κορακια ψιθυριζαν σκιες στο αυτι της
Ενω το φως διαλυοταν στο σκοταδι


Γυρισε,την κοιταξε.Χαμογελουσε
Το χαμογελο του λαβα καυτη που ομως την παγωνε
Μαυρο βελουδο σε σαρκα γυμνη
Μαχαιρι ατσαλινο αναμεσα στα σπλαχνα


"Μη φευγεις"ειπε σιγανα.Τα δεντρα ανασαλεψαν.
"Μη φευγεις"παρακαλεσε και τα πουλια πεταξαν μακρυα
"Μη φευγεις"φωναξε και η απογνωση την τσακισε
Οι δεικτες του ρολογιου ομως γυρνουσαν αναποδα




Κ αυτος εφυγε....
Για τωρα,για μια στιγμη
Για αυριο,για παντα.............



by Absinthia