Δευτέρα, 14 Φεβρουαρίου 2011

We live with obbsessions like these.We take them into our hearts.Holy hearts hope they never leave

Την ειδα πριν κανενα μηνα στην σκαλα.Ειχα καιρο να της μιλησω.Ειχε χαθει απο ολους,δεν μιλουσε σε κανεναν,δεν απαντουσε στα μηνυματα μου.Την εβλεπα μονο που και που φευγαλεα στο δρομο με μαυρους κυκλους κατω απο τα ματια και εκεινη τη θολη λαμψη στα ματια,αλλα εκεινη την ολοκαθαρη λαμψη στα ρουχα που την εκανε να μοιαζει με βερνικωμενη αντικα.Που ομως κατω απο την επιφανεια εχει αρχιζει να σαπιζει.Η τουλαχιστον,ετσι ακουγα.Δεν ηθελα να πιστεψω τις ηλιθιες αυτες φημες,αλλα ολοι ξεραμε πως ειχε μια εμφυτη ικανοτητα στο να καταστρεφει τον εαυτο της.Μια ασιγαστη μανια για αυτοκαταστροφη λοιπον.Μια αγρια επιθυμια να ρουφιξει τη ζωη γρηγορα απο ενα κοκκινο καλαμακι και μαζι μ αυτη να ρουφηξει και τον θανατο,να τον παρει ολο μεσα της οπως εκανε μ ολα οσα την περιτριγυριζαν.
'Ει,γεια,τι νεα?Καλα ε?και γω καλα.Χαθηκαμε.Φευγω γιατι εχω αργησει.Τα λεμε"
Ο μονολογος ενος ανθρωπου που αν και νωρις το πρωι ηταν σε απιστευτες τσιτες.Ποιος ξερει με τι πειραματιζοταν παλι.Το προσωπο της ηταν τοσο χλωμο και ισχνο που ειχε πλεον αποκτησει μια αποκοσμη μορφη.Ηξερα πως δεν την ενοιαζε καν να της απαντησω.Ηξερα πως το μονο που ηθελε ηταν να την αφισω ησυχη.Δεν μπορουσα ομως.Το να τη βλεπω σ αυτη τν κατασταση με σκοτωνε σχεδον.Μα καλα,μονο εγω εβλεπα σε τι χαλια ηταν?Ντυνοταν καλυτερα απο ποτε,οι επιδοσεις της ηταν εκπληκτικες,γελαγε οσο δεν ειχε γελασει σ ολα τα χρονια της ζωης της αλλα ηταν δυστυχισμενη.Η δυστυχια ηταν χαρακωμενη βαθια μεσα στα μεγαλα αθωα ματια της.Εμοιαζε να παρακαλαει για να πιαστει απο καπου,αλλα δεν εβρισκε κανεναν.Δυστυχως,εδω και χρονια,δεν ειχε φιλους.Ειχε μονο γνωστους.Ενα τσουρμο ατομα που την συνοδευαν στα παρτυ,με την ιδια πεινα για τις βρωμιες της ζωης,τις ιδιες ρηχες εφημερες φιλοδοξιες,την ιδια εξαρτηση απο χαρουμενα ψεματα.Ηταν ολοι ιδιοι μεταξυ τους,η μονη τους διαφορα ηταν οτι πολλοι απο αυτους δεν ηταν καν ανθρωποι,ηταν αδιστακτα ζωα,ετοιμα να κατασπαραξουν τα θυματα τους και να πατησουν πανω σε πτωματα αν χρειαζοταν,ωστε να φτασουν στη δικη τους ολοκληρωση.Για μια στιγμη αισθανθηκα αηδια.
Την γραπωσα απο το χερι.Με κοιταξε εκπληκτη -δεν προλαβε καν να θυμωσει.Ξεκινησα να της μιλαω με αγριαδα.Δεν χρειαζοταν γλυκολογα αυτη η κοπελα,ολοι γυρω της της εγλειφαν τα αυτια μερα νυχτα,δεν ηθελα να της θρεφω τον ναρκισισμο που την χαρακτηριζε,να την ξυπνησω ηθελα.
"Ακουσε εδω κοριτσακι μου.Βγες απο το παιχνιδακι σου οσο ειναι νωρις,πρωτου ξεκινησει αυτο να παιζει μαζι σου και χασεις τον ελεγχο μια για παντα.Για εσενα το λεω,για το καλο σου"
Περιμενα να με βρισει,να με ρωτησει ποιος νομιζω πως ειμαι,οτι την εχω δει υπερηρωας,περιμενα να θυμωσει.Παντως,σιγουρα το μονο που δεν περιμενα ηταν να σκυψει το κεφαλι,να χαμηλωσει το βλεμμα και να σιωπησει για αρκετη ωρα
Μετα απο δευτερολεπτα που μου φανηκαν σχεδον ωρες,μου αποκριθηκ σχεδον ψιθυριστα.
"Κ εσυ το καλο μου θες ετσι?Ολοι το καλο μου θελετε.Παντα."Η ειρωνια και η παραιτηση που εσταζε η φωνη της εκανε τον λαιμο μου να τσουζει και τα ματια μου να βουρκωνουν.
"Μην ανησυχεις λοιπον.Το καλο μου το ξερω.Αντεχω ακομα.Ολα θα πανε καλα." ειπε μαλλον πιο πολυ στον εαυτο της,και οχι σε εμενα.Εκανε μεταβολη με τα μαλλια να ανεμιζουν μες στο προσωπο της και εφυγε σαν κυνηγημενη με γρηγορο βημα.
Χτες εμαθα οτι πεθανε απο overdose.

Κυριακή, 13 Φεβρουαρίου 2011

Valentine's day ♥

Και ναι κοσμε,ειναι 14 Φεβρουαριου και σημερα ειστε ολοι κατα της ημερας του Αγιου Βαλεντινου.Κανετε τσαντισμενα μισανθρωπικα στατους στο φιμπι,δαγκωνετε κομματια απο τις σοκολατες σε σχημα καρδουλας και τα φτυνετε,πατε με το ταιρι σας σε αναλογα παρτυ κατα του Αγιου Βαλεντινου τον οποιο εχετε καταβρισει ,χωρις να σεβαστειτε τη ξενη θρησκεια και χωρις να εχετε ιδεα ποιος ηταν ο συγκεκριμενος αγιος και τι εκανε ωστε να τον γιορταζουμε.Γαματε γιατι ειστε διαφορετικοι εναντια στο ρευμα.Ειστε μιζεροι και εναλακτικοι.Το καταλαβαμε.Μονο που δεν ειστε μονο εσεις,πλεον εχουν γινει ολοι.

Ξαφνικα,ολα τα βλαμμενα που ανεβαζουν στιχους τυπου Baby join me in death και And I will always love you δηλωνουν κατα της "γιορτης των ερωτευμενων" γιατι ειναι εμπορικη και επομενως κακια.Μπραβο μαλακες,κουνιστε και τα αυτια τωρα,γιατι οπου σας συμφερει το παιζετε αντικομφορμιστες και επαναστατες.Ο αγιος βαλεντινος σας πειραξε,τα χριστουγεννα οχι.Τι ειπατε?Δεν ειναι χριστιανικη γιορτη?Δηλαδη το να στολιζεις δεντρα ειναι χριστιανικο εθιμο η παγανιστικο ?Σας εχουν πηδηξει τη θρησκεια απο τον κωλο αλλα εσας σας νοιαζει μια ξενοφερτη γιορτη,που στη τελικη δεν σας λεει ρε ζωα οτι το ζευγαρι που σαλιαριζει στο διπλανο μπαρακι αγαπιεται μονο σημερα.

Γιατι ακουσα και το "οποιος ειναι ερωτευμενος,γιορταζει ολο το χρονο".Ναι γιορταζει ολο το χρονο.Γιορταζει ομως ΚΑΙ σημερα και εσυ με τη μιζερια και την αγαμια σου του γαμας τη χαρα ενω ζει πιθανοτατα μια σχετικα κουραστικη καθημερινοτητα,και ψαχνει να βρει μια ακομα υποτυπωδη αφορμη να κανει τις κλασσικες αηδιες που κανουμε ολοι οι ερωτευμενοι.Αλλωστε,σημερα μπορει να γουτσουνιασει με καποτες που χουν καρδουλες πανω,γλυκακια που χουν καρδουλες πανω,τουρτιτσες που χουν καρδουλες πανω και οτι σκατα εχει καρδουλες πανω που ομως επειδη ειναι εξαιρετικα κιτς δεν μπορει να τα βρει τις υπολοιπες μερες.Μπορει να δειπνησει σε εστιατορια που εχουν ειδικες προσφορες για ζευγαρια τη συγκεκριμενη μερα και να παρει χαζα αρκουδακια που υπο νορμαλ συνθηκες ουτε θα αγγιζε.Μπορει να δει ποσο ταιριαζει το ονομα του με το ονομα του αλλου του μισου.Μπορει με λιγα λογια να ξεφυγει απο τη ρουτινα και να κανει μια βουτια στο κοσμο της κιτς σιροπιασμενης αηδιαστικα γλυκης φαντασιας που προσφερει η σημερινη γιορτη.

Στο μεταξυ,οσο ολοι εμεις θα κανουμε αυτη τη βουτια,εσεις μπορειτε να ψαξετε να βρειτε τι παει λαθος με τη προσωπικη σας ζωη,τις αγαμιες σας,τις μοναξιες σας,τον κυνισμο σας,τα νευρα σας,την ελλειψη φαντασιας η ρομαντισμου απ τη ζωη σας,και που ξερετε,ισως του χρονου αγορασετε και εσεις να γλυκο,φανταχτερο κιτς μπαλονακι στο ταιρι σας.Γιατι οταν περνας τη γιορτη των ερωτευμενων μακρια του,μονο τοτε θα καταλαβεις ποσο τραγικο ειναι να τα κοροιδευεις ολα αυτα.Ολοι αξιζουμε λιγα παραπανω σιροπια στη ζωη μας,την κανουν λιγοτερο σκληρη απο οσο πραγματικα ειναι.

Χαρουμενη μερα του Αγιου Βαλεντινου λοιπον