Τρίτη, 10 Ιουλίου 2012

η ποιηση ειναι ενα χτυπημα στη καρδια,ενα καρπουζι χωρις κουκουτσια

πρεπει να γραφω ετσι

για να με διαβασετε.

για να χω αναγνωστες.

τωρα κοπιαρουμε ολοι τον μπουκοφσκι

γιατι εγινε μοδα

εγω διαβασα μπουκοφσκι στα 14

γλυψτε το ανυπαρκτο καυλι μου

γινομαι και εγω χιπστερ

παω να ονειρευτω

εχε γεια καημενε κοσμε





Τρίτη, 3 Ιουλίου 2012

 Αηδια.Πραγματικη αηδια.Τιποτα δεν αλλαξε,ολα χειροτερα πηγαν.Σε μισω,σε μισω,σας μισω,μας μισω,ολοι καναμε λαθη,ολοι παιξαμε λαθος,λαθος επιλογες,ολα λαθος.

Ισως τελικα,πρεπει να παρω την κατασταση στα χερια μου.Δεν νιωθω ετοιμη,ποτε δεν ενιωσα.Δεν εκτιμησα οσα κερδισα,κοιταζα παντα τα στραβα και τωρα...τωρα κοιταω πισω μου με νοσταλγια.Τα παλια γινονται νεα και τα νεα παλια,η κατασταση μενει στασιμη και εγω ειμαι παντα στο σημειο μηδεν.Αγχος,λυπη,χαρα,αγχος,λυπη,χαρα,αγχος,λυπη,χαρα και μια Αναστασια καπου εκει να τρελαινεται.