Τρίτη, 20 Σεπτεμβρίου 2011

(S)he wants revenge

 Τιποτα δεν παει καλα.
 Γιατι εκει που πανε ολα καλα,ξαφνικα η ζωη και οι γυρω σου σε γαμανε,αποφασιζοντας να σου κανουν ο,τι χειροτερο μπορουσαν,πραγματικα.
 Και οταν τους ρωτας για χιλιοστη φορα γιατι,μπας και σου απαντησουν και καταλαβεις τι σκατα εχεις κανει και στο ξεπληρωνουν τοσο ασχημα,σου λενε οτι τους πρηζεις απο πανω και πως δεν εχουν κατι αλλο να πουν.
 Τουλαχιστον οποιος στο μελλον θελει να μου γαμησει τη ψυχολογια και να με εκδικηθει τωρα θα ξερει τι να κανει.Fucking with Anastasia's feelings since 2009.Να γιατι με ενοχλει τοσο η γαμημενη περιπτωση,γιατι επαναλαμβανεται.
 Ενω θελω παντα να πιστευω το καλυτερο και να χωνω το κεφαλι μου στην αμμο σαν εκεινα τα συμπαθεστατα ζωακια,τους στρουθοκαμηλους,αυτη τη φορα καθομαι και παρακολουθω σε σλοου μοσιον τον χειροτερο ψυχολογικο πολεμο που μπορω να δεχτω απο το ατομο που θεωρουσα κοντα μου.Τελεια.
 Ασε που οταν σε ρωταει η μανα σου τι εχεις τις τελευταιες μερες κ ολο κλαψουριζεις και τα νευρα σου ειναι χαλια και δεν εχεις τι να απαντησεις κερδιζεις εξτρα ποντους μαλακιας.
 Η ακομα χειροτερα,οταν οι φιλοι σου ειχαν δικαιο εξαρχης και τωρα δεν εχεις καν τα μουτρα να τους κοιταξεις,απλα και μονο γιατι επεμενες οτι δεν θα στο κανει εσενα αυτο,εσυ εισαι ξεχωριστος και τετχοια χαριτωμενα.
  Τελος παντων,τωρα που το εγραψα νιωθω καπως καλυτερα,μεχρι αυριο που παλι κατι θα γινει και θα αρχισω να αντιδρω σαν την ποτιστικη μηχανη του γκαζον,το προβλημα ειναι πως ποτε δεν το συνηθιζα,αλλα τουλαχιστον δικαιολογουμαι ,αφου εχει γινει αυτο που συγκαταλεγω τραγικο.Το μονο ασχημο ειναι οτι αρνουμαι να το παραδεχτω στον εαυτο μου και να αντιδρασω καταλληλα.
 Γαμωτο,ουτε ορεξη να βγω το βραδυ δεν εχω .
 ΟΚ,ΠΟΝΕΣΕ ΑΡΚΕΤΑ,ΦΤΑΝΕΙ ΟΜΩΣ.Δεν ειναι παιχνιδακι,δεν ειναι αστειο κ οπωσδηποτε δεν ειναι σαν τις αλλες περιπτωσεις.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου