Παρασκευή, 2 Σεπτεμβρίου 2011

Self hatred.

 Ισως.Λεω ισως αν δεν ημουν τοσο σκουπιδι ωστε να κανω αυτα που κοροιδευα στους αλλους,τοτε θα ενιωθα καλυτερα.

 Ισως αν δεν χρησιμοποιουσα τους ανθρωπους γυρω μου σαν σωσιβιες λεμβους για να μην βουλιαξω στον βουρκο που ουτως η αλλως βυθιζομαι,να μπορουσα να λειτουργησω σαν φυσιολογικο ατομο-οσο γινεται δηλαδη.

 Κ ισως,αν το ανθρωπινο ειδος δεν ηταν τοσο μιζερο και εγωιστικο ωστε να κλεινει τις πληγες του αφηνοντας νεες πληγες στους υπολοιπους,να βρισκαμε ολοι τη ζεστασια και την αγαπη που ψαχνουμε τοσο επιμονα απο τη μερα που ερχομαστε σ αυτον τον κοσμο μεχρι τη μερα που τον αφηνουμε,παροτι ολα αυτα ειναι μια ψευδαισθηση.

 Ποιος ειπε οτι δεν μπορουμε να ζουμε με ψευδαισθησεις?Ποιος ειπε οτι η ζωη χωρις ψευδαισθησεις αντεχεται?

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου