Πέμπτη, 10 Μαρτίου 2011

Τα δικα μου ψεματα

Αυτες οι νυχτες δεν περνουν με τιποτα,αυτες οι νυχτες ειναι δυσκολες
Ζεις σ ενα χρυσο κουτι,το ανοιγουν και πεταγεσαι εξω σαν τον κλοουν.Μ εκεινο το τεραστιο χαμογελο
Αρπαζεις τις βελονες και τις σπας μια μια
Διπλωνεσαι στα δυο και συνεχιζεις
Καθε βραδυ σε κυνηγαει ο ιδιος σου ο υπνος να σε σκοτωσει
Για τις αμαρτιες που αλλοι σου φορτωσαν,για τις αμαρτιες που αδικα πληρωνεις
Για αμαρτιες που εκανες και δεν τις ξερεις
Εκεινοι οι θολοι εφιαλτες που μυριζουν αιμα,που τους ακους να γελανε
Ο θολος που εχεις εγκλωβιστει,και απο μεσα του κοιτας τον κοσμο
Που περιμενεις να σου γνεψει καποιος απ εξω για να νιωσεις ασφαλης,να νιωσεις ενοχος
να νιωσεις ανθρωπος,να νιωσεις πως ζεις
το κενο που νιωθεις και τις τρυπες που δεν ξερεις πως να γεμισεις,γιατι δεν γεμιζουν με τους τροπους που ηξερες,
εκεινη η αναμνηση που σε γυρναει πισω στον φραχτη με τα αγκαθια
Ξερνας και δεν εχεις τιποτα να βγαλεις απο μεσα σου,φτυνεις ενα ενα κομματακια απο το σωμα σου
Πως ο αγγελος σου ειναι παραλληλα ο δαιμονας σου,εκεινος που θα σε σκοτωσει
-σκοτωσει?αποτελειωσει εννοουσα-
"ξεχασες τι θα πει ευτυχια.ξεχασες να ζεις.εισαι εγκλωβισμενη."
σ αυτη την πολη,την γεματη ανθρωπους ,σταματησαμε να ψαχνουμε απο καπου να πιαστουμε
γιατι ολοι μας πετανε κατω,μας πατανε και μας φτυνουν
ακομα κ αυτοι που αγαπουσαμε,κ εκεινοι δεν μας αγαπουσαν
-γιατι αυτους που αγαπας φροντιζεις να τους σωσεις ,κ οχι να τους τσακισεις.
Κ ολοι γυρω σου πεθαινουν και αναρωτιεσαι πως και εισαι ακομα ζωντανος?
Μηπως ειναι λαθος σου?
Ξυπνας τα πρωινα και δεν μπορεις να πιστεψεις οτι εσυ δεν εισαι νεκρος ακομα
στο σωμα δηλαδη,για την ψυχη ποιος ξερει,ποιος νοιαστηκε ποτε?
Αναρωτιεσαι που χαθηκαν ολοι οι ανθρωποι που σου λεγαν μια καλη κουβεντα
γιατι στην ελεγαν τοτε κ οχι τωρα που πρεπει να την ακουσεις
Αναρωτιεσαι γιατι πρεπει να ζεις ετσι,και γιατι αυτη τη ζωη την θεωρουν ιδανικη
Δεν σ αφηνουν να κοβεσαι γιατι δεν ειναι απαραιτητο
σου λενε να μαζευτεις στον κοσμο τους,να τρως ,να κοιμασαι
Και πιστεψε σε εννοιες οπως καλοσυνη,φιλια,αγαπη,σεξ
εμεις θα σου δωσουμε την ψευδαισθηση να την κανεις εικονα,να νομιζεις πως τα ζεις
και να κρυφτεις πισω απο ενα δασος απο νεον πινακιδες
Γιατι τα ονειρα σου ειναι η τελευταια στιγμη του καλοκαιριου,οταν χαιρετησες τους αλλους πριν ερθει το κρυο,σε τσακισμενο ουρανο?
τουλαχιστον να ενα ονειρο που δεν ηταν εφιαλτης
Αραγε γιατι το ανθρωπινο ειδος οταν βιωνει την απορριψη να προσπαθει να σε τιμωρησει γ αυτο?εσυ δηλαδη φταις?
το ονειδος του ηλιακου συστηματος ειμαστε
κ εσυ γυρνας την πλατη σου σε μια πολη που ποτε δεν κοιμαται
που ποτε δεν ξυπναει
που ποτε δεν λυπαται
που σκοτωνει τα παιδια της
που που που
που ποτε δεν ξεχναει
που θα σε φαει ζωντανο
που δεν θα ξεχασεις τις νυχτες της,δεν θα σ αφησει
και μενεις μονος,με τον εαυτο σου,να γατζωνεσαι στο κενο

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου