Ειναι σαν να κανω κυκλους μονη μου μεσα σε πεσμενα φυλλα του φθηνοπωρου
Ενα χρονο μετα,η ιδια ιστορια.Αναρωτιεμαι αν ειμαι εγω αυτη που βαριανασαινει,η αν οι αλλοι παντα βουτανε τα δαχτυλα τους στο βαζο με το γλυκο μου.
Γραψε μου τρεις λεξεις,οποιεσδηποτε,δεν σε πιεζω.Γεμισε τις τρυπες στις ιδεες σου μ αυτες και ξεκινησε τες με κεφαλαιο.Ασε μεγαλα κενα αναμεσα τους,για να γινεις λακωνικος.
Στο μεταξυ οι αλλοι θα με τραβολογανε και θα γελαω.Θα κοιταζω τους ανθρωπους αναμεσα στα σκελια για να δω τι κρυβουν και αναμεσα στα ματια για να δω τι σκεφτονται.Θα ειναι οι δικες μου βιτρινες με λαμπιονια-μπλε,κιτρινα,πρασινα,κοκκινα.Θελω να τις γνωρισω ολες,να αφησω τις δαχτυλιες μου πανω τους και να χαζεψω το παιδικο μου προσωπο στην αντανακλαση τους.
Φευγουν ολοι ενας ενας και μ αφηνουν να ξημερωσω μονη μου.Κ εγω να μεγαλωνω αυτη την αηδια,αυτο το ζωντανο σιχαμα μεσα μου και να το κρυβω επιμελως τοσο καιρο.Εκεινες τις φριχτες εικονες και το στομαχι μας.
Θα θελα να αφησω σημαδια στο δερμα σου.Κοκκινες νυχιες που να δειχνουν λαχταρα.Να αποζητω το αρωμα σου αναμεσα σε χιλια αλλα αρωματα.
Θα μου διαβαζει για αλητες σε ξενες γλωσσες,για πολεις που δεν εχω επισκεφθει,για νυχτες κατω απο το φεγγαρι,θα μετραω τα σημαδια στο προσωπο τουΘα εχουμε τη δικη μας σκηνη και τη δικη μας φωτια,τα δικα μας ματια και κορμια.Θα μαι πισω απο το ματι του και θα ναι κρυμμενος στο δικο μου
Θα σε κοιταζει και θα σπαρταραει κατω απο καθε τραβηγμα,θα τραβας το στομα σου και θα σπαρταραει.
Ξερω ομως τι θα κανουν.
Θα χωσει πρωτα πρωτα το μαχαιρι της βαθια και θα το στριβει μεχρι να μην νιωθει το δερμα του κεφαλιου και μετα θα το κανει ξανα και ξανα γιατι ετσι ειναι η φυσικη ροη των πραγματων.Τα μυαλα σου θα στολισουν καθε τοιχο που σε φιλοξενει.
Δεν ειναι δικα σου τα χερια,δεν μπορεις να με ακουμπας λοιπον.
Κ εκεινα τα μαλλια θα χαιδευουν το στερνο σου και θα χανεται καθε ανασα,μια μια ,μεχρι να μεινει η τελευταια και να εχει τοση χολη μεσα της και τοση πικρα που να σπασει.
Μα το υποσχεθηκες.Το υποσχεθηκες
Σάββατο 14 Μαΐου 2011
Πέμπτη 5 Μαΐου 2011
Βγαζεις τα καρφια ενα-ενα,αργα και σταθερα απο τη σανιδα
Ψαχνεις το νοημα της υπαρξης σου αναμεσα στις γραμμες
Κατι δανεικο,κατι απλο
Κατι για να μη γινεις ανθρωπος,αλλα τερας
Να μοιραζεις απλοχερα τα αγκαθια για να μη σου λειψει τιποτα
Αν θες να μεινεις μονος,απλα μεινε.Οι ανθρωποι ειναι πολυτελεια περιττη.
Οι κουβεντες μαζι τους σου προκαλουν ριγος απο την απελπισια,μια βαθια απελπισια.
Περνας απο πολη σε πολη,απο χωρα σε χωρα ,κ ολες εχουν μια ιστορια αγαπης να σου πουνε.
Στο Τολεδο,ενας παθιασμενος ερωτας,ενας θερμοαιμος ανδρας που σκοτωσε την ερωμενη του
πανω στη ζηλια της μαχαιρωσε τον λαιμο,και το αιμα σχηματιζε τριανταφυλλο στο πετο της
Στο Παρισι,ενα ζευγαρι που ειδες φιλιοταν στην βροχη.Δεν ηξερες πως αυτη ηταν πορνη.
Στην Αμερικη,την γνωρισε σε ενα ωτοστοπ και εμειναν μαζι για ενα μηνα.
Εσυ ομως ησουν εδω και αρπαζες ενα ενα τα γραμματα απο τις λεξεις
τα εξεταζες και τα αφηνες πισω.
Εβριζες και βλαστημουσες δυνατα,εκρυβες την ωραιοπαθεια σου πισω σου.
Ψαχνεις το νοημα της υπαρξης σου αναμεσα στις γραμμες
Κατι δανεικο,κατι απλο
Κατι για να μη γινεις ανθρωπος,αλλα τερας
Να μοιραζεις απλοχερα τα αγκαθια για να μη σου λειψει τιποτα
Αν θες να μεινεις μονος,απλα μεινε.Οι ανθρωποι ειναι πολυτελεια περιττη.
Οι κουβεντες μαζι τους σου προκαλουν ριγος απο την απελπισια,μια βαθια απελπισια.
Περνας απο πολη σε πολη,απο χωρα σε χωρα ,κ ολες εχουν μια ιστορια αγαπης να σου πουνε.
Στο Τολεδο,ενας παθιασμενος ερωτας,ενας θερμοαιμος ανδρας που σκοτωσε την ερωμενη του
πανω στη ζηλια της μαχαιρωσε τον λαιμο,και το αιμα σχηματιζε τριανταφυλλο στο πετο της
Στο Παρισι,ενα ζευγαρι που ειδες φιλιοταν στην βροχη.Δεν ηξερες πως αυτη ηταν πορνη.
Στην Αμερικη,την γνωρισε σε ενα ωτοστοπ και εμειναν μαζι για ενα μηνα.
Εσυ ομως ησουν εδω και αρπαζες ενα ενα τα γραμματα απο τις λεξεις
τα εξεταζες και τα αφηνες πισω.
Εβριζες και βλαστημουσες δυνατα,εκρυβες την ωραιοπαθεια σου πισω σου.
Τετάρτη 4 Μαΐου 2011
2 and a half.
Θα ναι μισοκλειστα τα στορια,και θα μπει ο ηλιος δειλα-δειλα
Εγω θα χαμογελασω οπως παντα και εσυ θα τεντωθεις,σαν τεμπελικη γατα
Μετα θα βγουμε εξω,οπως κανουν ολοι οι φυσιολογικοι ανθρωποι, θα παμε για φαγητο η βολτα ως συνηθως
Θα μας τυφλωσει το φως,δεν θα μιλαμε για λιγο και μεσα σ αυτα τα δευτερολεπτα σιωπης θα νιωσω ποσο τυχερη ειμαι,και ποσο ευτυχισμενη.
Και το απογευμα εκεινης της Κυριακης δεν θα ξυπνησω με αγωνια ουτε με κομπο στο στομαχι.
Θα σκεφτομαι ποσο ομορφα περναω,πως δεν ειμαι πια δυστυχισμενη και θα παψω να φοβαμαι μηπως κατι παει στραβα και γαμηθουν ολα
Ισως κιολας να κλαψω απο την ενταση του ενθουσιασμου μου. Ακομα και τωρα δυσκολευομαι να πιστεψω πως ολα αυτα εχουν συμβει στα αληθεια,φοβαμαι πως ειναι ονειρα και απο στιγμη σε στιγμη θα ξυπνησω.
Ομως ξερω πως καθε Κυριακη μου θα ειναι γεματη αγωνια.Πως θα συνεχισω να μην κοιμαμαι καλα τα βραδυα,να κανω υπερανθρωπες προσπαθειες να μεινω ξυπνια παρολο που ζαλιζομαι,να βλεπω εφιαλτες,αν και τωρα ειναι λιγοτεροι απο παλια.Πως ο κομπος στον λαιμο και στο στομαχι μου εχει πλεον γινει μονιμος.
Αυτο ειναι μαλλον το τιμημα της ευτυχιας.
Εγω θα χαμογελασω οπως παντα και εσυ θα τεντωθεις,σαν τεμπελικη γατα
Μετα θα βγουμε εξω,οπως κανουν ολοι οι φυσιολογικοι ανθρωποι, θα παμε για φαγητο η βολτα ως συνηθως
Θα μας τυφλωσει το φως,δεν θα μιλαμε για λιγο και μεσα σ αυτα τα δευτερολεπτα σιωπης θα νιωσω ποσο τυχερη ειμαι,και ποσο ευτυχισμενη.
Και το απογευμα εκεινης της Κυριακης δεν θα ξυπνησω με αγωνια ουτε με κομπο στο στομαχι.
Θα σκεφτομαι ποσο ομορφα περναω,πως δεν ειμαι πια δυστυχισμενη και θα παψω να φοβαμαι μηπως κατι παει στραβα και γαμηθουν ολα
Ισως κιολας να κλαψω απο την ενταση του ενθουσιασμου μου. Ακομα και τωρα δυσκολευομαι να πιστεψω πως ολα αυτα εχουν συμβει στα αληθεια,φοβαμαι πως ειναι ονειρα και απο στιγμη σε στιγμη θα ξυπνησω.
Ομως ξερω πως καθε Κυριακη μου θα ειναι γεματη αγωνια.Πως θα συνεχισω να μην κοιμαμαι καλα τα βραδυα,να κανω υπερανθρωπες προσπαθειες να μεινω ξυπνια παρολο που ζαλιζομαι,να βλεπω εφιαλτες,αν και τωρα ειναι λιγοτεροι απο παλια.Πως ο κομπος στον λαιμο και στο στομαχι μου εχει πλεον γινει μονιμος.
Αυτο ειναι μαλλον το τιμημα της ευτυχιας.
Παρασκευή 29 Απριλίου 2011
.
Το στομαχι μου ειναι κομπος και νομιζω πως θελω να ξερασω.
Μακαρι να ειχα τη δυναμη να αντιμετωπισω την αρχη του τελους,μακαρι.
Ολοι πισω στις ζωες μας οπως ηταν παλια,εγω στη δικη μου και εσυ στην δικη σου.
Παντα περιμενα πολυ λιγοτερα απο οσα μου εδιναν,μου εδωσαν περισσοτερα και τωρα μου τα αρπαζουν απο τα χερια.
Φοβαμαι να τα αποχαιρετησω.Ηταν ο μικρος μου γυαλιστερος και πολυχρωμος κοσμος.Και τωρα παει,πεθανε.Ξεψυχησε.
Ω Θεε μου.Δεν αντεχω πια.
Μακαρι να ειχα τη δυναμη να αντιμετωπισω την αρχη του τελους,μακαρι.
Ολοι πισω στις ζωες μας οπως ηταν παλια,εγω στη δικη μου και εσυ στην δικη σου.
Παντα περιμενα πολυ λιγοτερα απο οσα μου εδιναν,μου εδωσαν περισσοτερα και τωρα μου τα αρπαζουν απο τα χερια.
Φοβαμαι να τα αποχαιρετησω.Ηταν ο μικρος μου γυαλιστερος και πολυχρωμος κοσμος.Και τωρα παει,πεθανε.Ξεψυχησε.
Ω Θεε μου.Δεν αντεχω πια.
Τετάρτη 27 Απριλίου 2011
Μου τη σπαει
- μου τη σπανε οι χαζογκομενες που πανε και βαφονται 20 ωρες και φορανε την Αρτα και τα Γιαννενα για να βγαλουν μια φωτογραφια ,να την ανεβασουν στο Facebook,να παρουν 10 σχολια παραπανω απο τους κλασσικους καυλωμενους πεφτουλες και να τους θαυμασουν οι νεοι cyber κολλητοι τους.Επισης μου τη σπανε οι χαρακτηριστικες ατακες τους σε φαση "παμε να βγαλουμε pics να τις ανεβασουμε Fb?" "αχ αγαπουλα μου αυτο το φορεμα το φοραγες εκεινη τη φορα (την μια και μοναδικη)που βγηκαμε"
- μου τη σπανε τα ατομα που δεν ξερουν ουτε μακαρενα να χορευουν και νομιζουν οτι ειναι χορευτες,μου τη σπανε τα ατομα που δεν τα εχει ακουμπησει ποτε μαστιγιο στη ζωη τους και θελουν να κανουν fetish shows ,μου τη σπαει το καθε παραπληγικο που επειδη εκανε μια φωτογραφιση την ειδε φωτομοντελο(ειδικα οι χαζογκομενες που την ψωνιζουν ενω ουτε καν πληρωνονται),μου τη σπαει η ανεχεια στην ελλειψη επαγγελματισμου γενικοτερα
μου τη σπαει να μου στελνουν μηνυματα και επειδη δεν απανταω να με πρηζουν στα τηλεφωνα,μειλ και τα λοιπα.Για να μην μιλαω,προφανως δεν ΘΕΛΩ να μιλησω.Μπορουμε να τα πουμε και καποια αλλη στιγμη αφου δεν ειναι αναγκη.
μου τη σπανε οι χιπστερς που οταν τους αποκαλεις χιπστερς θιγονται
- μου τη σπαει που σε αυτη την πολη ολοι εγιναν εναλλακτικοι,γαματοι,με μαλλια στο χρωμα του ουρανιου τοξου και αποψη για ολα ΜΟΝΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΕΠΕΙΔΗ ΕΧΟΥΝ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤ.Go die.
- μου τη σπανε τα Ελληνακια που ψοφανε να γινουν Αμερικανακια και μιλανε σαν αυτα,βλεπουν αναλογες σειρες και εκπομπες,χρησιμοποιουν αναλογη διαλεκτο και ακουνε αναλογη μουσικη.
- μου τη σπαει που ολοι θελουν να πανε Λονδινο,ποσους Ελληνες χωραει πια αυτη η πολη?
- μου τη σπαει οταν ειμαι απο χανγκοβερ και εχει τελειωσει το φαρμακο για τους εμετους.Αουτς.
- μου την σπανε τα ατομα που αλλαζουν καθε χρονο μουσικες και ενδυματολογικες προτιμησεις.ΟΧΙ ΒΡΕ,ΔΕΝ ΚΑΝΕΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΜΠΑΜ ΟΤΙ ΤΟ ΚΑΝΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΤΡΑΒΗΞΕΙΣ ΠΡΟΣΟΧΗ.
- μου τη σπαει που το μετρο κλεινει τις καθημερινες στις 12 και πρεπει να ψαχνω για ταξι
- μου τη σπανε τα ατομα που δεν εχουν μπεσα.Δεν εχεις λογο υπαρξης στον πλανητη,μπορεις να αυτοκτονησεις ελευθερα
- Μου τη σπανε τα ατομα που διαλαλουν οτι χαρακωνονται/κανουν χρηση ουσιων/εχουν αυτοκτονικες τασεις/εχουν καταθλιψη.Οταν εχεις ενα τετοιο προβλημα συνηθως δεν το διατυμπανιζεις,και εσυ δεν εχεις.Τραβα ψοφα.
- Μου τη σπανε τα ζωα που νομιζουν οτι τα προβληματα τους ειναι σημαντικοτερα απο των αλλων -οταν ΔΕΝ ειναι.Οχι κοπελια,το οτι ο γκομενος σου δεν σε φωναζει ζουζουνακι δεν ειναι πιο σημαντικο απο τον θανατο 3 ατομων,λυπαμαι
- Μου τη σπαει που η Αθηνα ειναι ενα μεγαλο κρεβατι
- Μου την σπανε τα ποτα χωρις ομπρελιτσα
- Μου τη σπαει που με κοιτανε σαν αλιεν οποτε κουβαλαω μαζι μου ντετολ μαντηλακια αλλα στο τελος παντα μου ζητανε
- Μου τη σπαει που δυσκολευομαι να βρω παγωτο τσιχλοφουσκα και μαλλι της γριας
- Μου τη σπαει που εχετε κανει τον Καββαδια και τον Λορκα καραμελα.Μου εχετε αφησει ψυχολογικα και δεν εχω ξαναδιαβασει κανεναν απο τους 2 εδω και πολυ καιρο
- Μου τη σπανε οι νεοχιππηδες που εχουν τουλαχιστον μια vutton στη ντουλαπα τους
- Μου τη σπαει ο Manson και οι Him
- Μου τη σπανε οι κλειστες,ελιτιστικες ομαδουλες.Ηρεμιστε,δεν ειστε Μασονοι
- Μου τη σπανε οσοι δημοσιευουν το tumblr τους στο facebook.Μεγαλο λαθος φιλτατε.Ετσι θα μαζευτουν κ αλλα ζωα σαν εσενα σ αυτο το site.
- Μου τη σπανε οσοι παραπονιουνται οτι η Ελλαδα εχει μεινει πισω και πως ειμαστε βλαχοι ,αλλα παραμενουν κλασσικοι αγενεις Ελληνες.Η χωρα δεν θα αλλαξει μονη της φιλε μου
- Μου τη σπανε οι γλειφτες που επειδη δεν τους δινεις σημασια,ξαφνικα -απο εκει που σε θεωρουν γαματο-αρχιζουν να σε μισουν
- Μου τη σπανε οι γυναικουλες που επειδη μισουν/ζηλευουν καποια την βαζουν χαζη η ασχημη.Με το να κραζεις τον αλλον,δεν αλλαζει ουτε ο δεικτης νοημοσυνης του,ουτε η εμφανιση του
- Μου τη σπανε οι μαλακες που θα πανε να σχολιασουν αυτη τη καταχωρηση σε φαση "ναι αλλα..".ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΛΛΑ ΡΕ ΦΙΛΕ,ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΛΙΣΤΑ ΕΙΝΑΙ,ΑΜΑ ΔΕΝ Σ ΑΡΕΣΕΙ ΝΑ ΠΑΣ ΝΑ ΓΡΑΨΕΙΣ ΔΙΚΗ ΣΟΥ.
Σάββατο 23 Απριλίου 2011
κ οποιος καταλαβε...
You're such a dirty whore
You're such a dirty whore
You're such a fucking slut
You're a filthy slut
You're my fuck toy
You're a fucking toy
You'll get what you deserve
That's fucking beautiful
Πέμπτη 14 Απριλίου 2011
πεφτουλες-λιγουρια part 2
(μετα απο τραγελαφικα σκηνικα(τρου στοριζ)αποφασισα να γραψω το δευτερο μερος του προηγουμενου μου ποστ για τους πεφτουλες,αν και δεν ειμαι σε φορμα αυτο το καιρο.Ιδου λοιπον.Ω τεε μου,τι ντημιουργκιζα?)
O γενναιοδωρος πεφτουλας
-"Θες φαγητο?" ¨"Να σου φερω ενα ντονατ?" "Θες να σε παω εγω στη ταδε δουλεια με το αμαξι?" "Αν δεν εχεις το κοσμοπολιταν Μαρτιου,το εχω εγω,μπορω να στο φερω(WTF!!!???)
Ο συγκεκριμενος τυπος πεφτουλα ειναι σαν αυτα τα ρομποτ της δεκαετιας του 90 με τη ροζ φουστιτσα που σου εφερναν το τηλεκοντρολ και τον χυμο.Ο,τι θελησεις,στο φερνει,για αυτο το λογο ειναι γνωστος και ως σκυλακι.Θα μπορουσε να ειναι ο γκει κολλητος σου αλλα ΔΕΝ.Ευτυχως,συνηθως εχει το στομα του κλειστο,και το ανοιγει μονο για να χαμογελασει με το δουλικο χαμογελο,πρωτου προσφερθει να σου αγορασει ταμπον απο το απεναντι περιπτερο.Οπως ειναι φυσικο σε ακολουθει παντου,αφηνοντας μια λεπτη γραμμη απο σαλια στο πατωμα,για να εκπληρωσει καθε σου επιθυμια,η τουλαχιστον μεχρι να χωθει στη φουστα σου.Αν τυχει και σε πλησιασει καμια φιλη σου εκεινη την ωρα να μιλησετε,αφηνει τα puppy eyes και πιανει ενα πιο κιλερ υφος.Το κουταβι γινεται αγριος σκυλαρος που γαυγιζει απειλητικα.ΝΟΤ.
Γκιες γουατ καντ.Η γκομενα,δεν ειναι γκεισα,ουτε πορνη πολυτελειας για να χρειαζεται να τη συντηρεις.Αλλα και να ηταν,δεν θα τα καταφερνες γιατι εισαι αξιοθρηνητος και για λυπηση.Go die.
Ο κουλτουριαρης γκομενος
Σου αφιερωνει Πολυδουρη,σε παει σε τζαζ συναυλιες,σου απαγγελει στιχους με ενρινη φωνη κοιταζοντας σε στα ματια και εσυ λιωνεις.Αποτομη προσγειωση στην πραγματικοτητα.
ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΜΠΕΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΑ ΠΟΔΙΑ ΣΟΥ
εσυ το ξερεις ηδη(ελπιζω).Ο μονος που φαινεται να αγνοει το ποσο φανερος ειναι ο σκοπος του,ειναι αυτος.
Ειναι ο κλασσικος τυπος γκομενου που ξερει πιανο,σαξοφωνο,ρωσσικα,εχει τα παντα απο Gotan project,ισως να φοραει και τα γυαλια του χιπστερ,εκτος και αν εχει μπλουζα με τη μουρη του μοτσαρτ φατσα καρτα.Μαθαινει να ραβει κελεμπιες,το νερο του ειναι αυτο με το οξυγονο και η ταπετσαρια στο δωματιο του ειναι παρτιτουρες.Η εμφανιση συνηθως ειναι γαμισετα(κανενα κοριτσακι στο σχολειο δεν τον ηθελε,κατι που του αφησε χιλιαδες κομπλεξ)και γι αυτο το λογο την αντικαθιστα με τις γνωσεις που*υποτιθεται* πως εχει.
Φιλαρακο,θα ριξεις πολλες ανεγκεφαλες γκομενες που εχουν βαρεθει να τις πηγαινει ο καγκουρογκομενος στο Ανακτορο club καθε Σαββατο μ αυτον τον τροπο.Θα ριξεις πολλες κακομοιρες γκομενες,οπως και να χει, ομως το θεμα ειναι τι γινεται μετα.Ασε τα μαθηματα ξενων γλωσσων,και μαθε λιγο τη γλωσσα του σωματος .Τελος,αν δεν πετυχει η επιδειξη γνωσεων σου,δεν πρεπει σε καμια περιπτωση να επιστρατευεις την αγαπημενη σου ατακα-λυση εκτακτης αναγκης¨
ΘΑ ΜΕ ΕΚΑΝΕΣ ΠΟΛΥ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ ΑΝ ΜΟΥ ΚΑΘΟΣΟΥΝ
η γκομενα θα νομιζει(καταλαβει) ποσο (καθυ)στερημενος εισαι, θα το σκασει πηδωντας απο το παραθυρο και εσυ θα μεινεις μονος να τον παιζεις με φωτογραφια της frida kahlo.
Ο υπουλος πεφτουλας.
Η χειροτερη κατηγορια πεφτουλα.ΑΠΑΠΑΠΑΠΑΠΠΑΠΑ.Ειναι ο καλος σου φιλος,που ισως να μην ειναι και τοσο καλος,η μαλλον να μην ειναι τοσο φιλος. Ο λογος που τον κανει τοσο επικινδυνο δεν ειναι μονο οτι ειναι ενα ατομο που εχεις ξεγραψει ως υποψηφιο γκομενο,αλλα οτι ειναι ενα υπουλο τερας που κανει παρεα μαζι σου οχι γιατι ειστε φιλοι και αγαπιεστε,αλλα γιατι θελει να σε πηδηξει.
........απλα ειναι πολυ φλωρος για να σου δειξει τις προθεσεις του με τη πρωτη.
Αγορακια μου γλυκα,οταν η γκομενα καθεται και σας μιλαει για το τελευταιο one night stand που εκανε ,τον επωδυνο χωρισμο της και τον τυπο που της αρεσει,ισως δεν το κανει για να ζηλεψετε.Οταν σας μιλαει για αποτριχωση,σερβιετες και πονους περιοδου δεν το κανει γιατι γουσταρει να σας αηδιαζει,αλλα γιατι σας εχει περασει για γκει/φιλαρακι της,οποτε δεν υπαρχουν και πολλες πιθανοτητες να καταληξει στο κρεβατι σας.Μη σας πω οτι δεν της εχει περασει καν απο το μυαλο πως ειστε γυμνοι.Μαντεψτε ποιος φταιει για αυτο
ΕΣΕΙΣ
και η ηλιθια προσεγγιση σας
οποτε την επομενη φορα που θα φατε Χ απο γκομενα/φιλη,μην της κρατατε μουτρα μετα,ειναι τακτικη 5χρονου,ασε που και να χτυπατε τον κωλο σας κατω,παλι δεν θα σας κατσει.Την επομενη φορα που θα θελετε καποια,καλυτερα να χρησιμοποιησετε μια απο τις αποτυχημενες ατακες του part 1,παρα να κανετε σαν απελπισμενοι κακομοιρηδες,παιζοντας το μεθυσμενοι για να ριχτειτε στο υποψηφιο (κυριολεκτικα) θυμα,που λεγεται κολλητη σας.
......
(η συνεχεια οποτε και αν)
Τετάρτη 13 Απριλίου 2011
Before our innocence was lost,you were always one of those,blessed with lucky sevens,and the voice that made me cry
Λενε,πως πριν πεθανεις η ζωη σου περναει μπροστα απο τα ματια σου,και χτες,αυτη που ημουν εγω καποτε ,πεθανε. -αυτο το κειμενο,γινεται ολο και πιο δυσκολο οσο περναει η ωρα,και μολις ξεκινησα- Δεν ειναι οτι δεν εχω να πω πολλα,ειναι οτι δεν μπορω να τα πω. Απλα θελω καποια ατομα (που απο τον τιτλο προφανως καταλαβαν ποια ειναι) να συνεχισουν κανονικα τη ζωη τους,να περνανε καλα και να ξερουν πως δεν κραταω κακια.Ο,τι και αν εγινε,οσο κ αν με πονεσαν,οσο και αν τους πονεσα και εγω-ολα αυτα φανταζουν τοσο παιδικα πλεον,σαν να εγιναν σε μια αλλη ζωη,μιας αλλης κοπελας...
Χτες το βραδυ ,που λες,ολη μου(μας) η ζωη περασε μπροστα απο τα ματια μου.Μου ηταν πολυ δυσκολο να αναπνευσω γιατι σε καθε αναπνοη,θυμομουν απο κατι.Δεν ηταν μονο οι αναμνησεις μαζι σου,αλλα κυριως το οτι σηματοδοτουσες μια εποχη που πραγματικα αγαπουσα.Η εποχη της αθωοτητας μου,που -οσο και αν μερικοι διαφωνουν,χαθηκε μια και καλη.
Τα παντα θυμαμαι,γαμωτο.Τις βολτες κατω απο τη βροχη,τις σοκολατες,τα ποταμια αιμα,τις τουαλετες,τους τσακωμους,εκεινο το στενακι που οποτε περναω χαμογελαω αμυδρα.Ακομα και τον τροπο που γελουσα,τον τροπο που εκλαιγα,την αγωνια και τον πονο που μου προκαλεσες χωρις να το ξερεις και μ'εκαναν να γραπωνομαι απο τα σεντονια για να μην κλαψω.Το αστειο βεβαια ειναι πως ξερω οτι σε μερικα χρονια ουτε το ονομα σου δεν θυμαμαι,ηδη εχω ξεχασει το προσωπο σου.
Φοβαμαι.Φοβαμαι,φοβαμαι πολυ.Φοβαμαι γιατι ειναι το τελος της εποχης που αγαπησα.Φοβαμαι γιατι αρχιζει μια εποχη που κυριολεκτικα λατρευω,και φοβαμαι,αντικρυζοντας το τελος της μιας ,γιατι καποια μερα θα αντικρισω και το τελος της αλλης.Φοβαμαι γιατι μεγαλωσα,φοβαμαι γιατι ολα αλλαζουν,φοβαμαι γιατι ξεχναω,φοβαμαι γιατι δεν θελω και δεν μπορω να κοιταξω πισω μου.Φοβαμαι γιατι οσα νομιζα πως ειχαν σημασια τωρα φαινονται ηλιθια,γελοια και ανοητα,κ εσυ αντι για προορισμος εγινες μια μικρη κουκιδα στον χαρτη μου.Φοβαμαι γιατι ολα τα παλια σβηνουν και εγω σφιχταγκαλιαζω τα καινουργια για να μην φυγουν και αυτα,μεχρι και εσυ ηξερες ποσο τα λαχταρουσα.Φοβαμαι
Τρίτη 12 Απριλίου 2011
Σ αυτη τη πολη τα βραδια σε καθε στενο καιει και απο μια φλογα
Χορευεις σαν υπνωτισμενος στις πλατειες που παιζουν οι μπαντες
Η στα δρομακια,με τους μουσικους του δρομου
Λενε πως μια εικονα ειναι χιλιες λεξεις,και εγω θα θελα να ξερα να ζωγραφιζω
να σου δειξω τοση ομορφια,να κοψω και να σου μοιρασω τις στιγμες μου
να κρατας την ανασα σου γοητευμενος απο τον κοσμο γυρω σου
να σε παω στα μερη που αγαπαω και κανεις δεν τα ξερει
το χωμα που οι αλλοι πατανε και εγω ξαπλωνω γιατι ειναι δικο μου,γιατι μονο εγω μπορεσα να το αφουγκραστω
να παμε στον Κεραμεικο να ξαπλωσουμε στα γρασιδια με τον ηλιο να μας χτυπαει στο προσωπο
να σου δειξω τα αγαπημενα μου φωτα στην Αθηνα,κοντα στη Τσοχα που εχουν το χρωμα της λαβας
τον τοιχο που πηρα την πρωτη μου ανασα αφου ξυπνησα απο το κωμα,
το Μοναστηρακι της εφηβειας μου
τις τουαλετες εκεινου του μαγαζιου που μοιαζουν να βγηκαν απο τους εφιαλτες μου
την αγαπημενη μου φραση σε εναν τοιχο στην Ομονοια
να παμε στο λιμανι του Πειραια και να μπουμε σε ενα πλοιο,απλα και μονο για να νιωσω τη θαλασσα κατω απο τα ποδια μου να αναστεναζει.
Θελω να μυρισεις τον αερα το βραδακι,να δεις πως μυριζει ανοιξη
να γεμισει το ξημερωμα σου απαλο γαλαζιο,κουραση και κρυο τσουχτερο,οπως ολα τα πρωινα της κυριακης
να κατσεις στο Θησειο να δεις την Πανσεληνο
να χωθεις σε ενα ερειπωμενο σπιτι να ακουσεις μουσικη κουλουριασμενος στο πατωμα με σπασμενα μπουκαλια και ξεθωριασμενα περιοδικα γυρω σου
να σου μαθω ολα τα παραμυθια που ξερω,και να ακουσεις τον ηχο των παιδιων να παιζουν οταν εισαι μονος σου μες στο μεσημερι
να κλεισουμε το φως και στη μεση του καιρου να παλεψουμε,μεχρι να ηττηθουμε και οι δυο μας.
Μετα,θα με βαλεις κρυφα στον κορφο σου,θα με ζεστανεις,θα με κρατησεις εκει τρυφερα για λιγο
και μολις ηρεμισουν οι παλμοι μου να με πεταξεις κατω,να με ποδοπατησεις και να με φτυσεις
-σε παρακαλω,κανε το για μενα-
να γελασεις πανω απο το κουφαρι μου και να φυγεις.
Ετσι,θα ξερω τι θα γινει και δεν θα περιμενω
δεν θα ακουμπαω στα τυφλα τους τοιχους καθε βραδυ ψιλαφιζοντας.
Ο πονος ειναι το πιο δυνατο συναισθημα,και γι'αυτο τον βαζουμε με τη θεληση μας να επισφραγιζει τις στιγμες μας.
Μ αυτο τον τροπο,δεν μπορεις να ξεχασεις,καθε ουλη και σημαδι αλλωστε σου θυμιζει την πληγη που ηταν καποτε εκει και το πως δημιουργηθηκε
Τοσο απλα σου δινω τα ματια μου μεσα στη νυχτα για να δεις,και υστερα τυφλωσου,
τοσο απλα σ αφηνω να μπεις μεσα στον κοσμο μου και να τον τσακισεις,να τον γαμησεις με οποιο τροπο μπορεις και μετα να μου τον πεταξεις μπροστα στα ποδια μου
ισως να μπω στον κοπο να τον ξαναφτιαξω απο την αρχη τοτε.
Παρασκευή 18 Μαρτίου 2011
Πέμπτη 10 Μαρτίου 2011
Τα δικα μου ψεματα
Αυτες οι νυχτες δεν περνουν με τιποτα,αυτες οι νυχτες ειναι δυσκολες
Ζεις σ ενα χρυσο κουτι,το ανοιγουν και πεταγεσαι εξω σαν τον κλοουν.Μ εκεινο το τεραστιο χαμογελο
Αρπαζεις τις βελονες και τις σπας μια μια
Διπλωνεσαι στα δυο και συνεχιζεις
Καθε βραδυ σε κυνηγαει ο ιδιος σου ο υπνος να σε σκοτωσει
Για τις αμαρτιες που αλλοι σου φορτωσαν,για τις αμαρτιες που αδικα πληρωνεις
Για αμαρτιες που εκανες και δεν τις ξερεις
Εκεινοι οι θολοι εφιαλτες που μυριζουν αιμα,που τους ακους να γελανε
Ο θολος που εχεις εγκλωβιστει,και απο μεσα του κοιτας τον κοσμο
Που περιμενεις να σου γνεψει καποιος απ εξω για να νιωσεις ασφαλης,να νιωσεις ενοχος
να νιωσεις ανθρωπος,να νιωσεις πως ζεις
το κενο που νιωθεις και τις τρυπες που δεν ξερεις πως να γεμισεις,γιατι δεν γεμιζουν με τους τροπους που ηξερες,
εκεινη η αναμνηση που σε γυρναει πισω στον φραχτη με τα αγκαθια
Ξερνας και δεν εχεις τιποτα να βγαλεις απο μεσα σου,φτυνεις ενα ενα κομματακια απο το σωμα σου
Πως ο αγγελος σου ειναι παραλληλα ο δαιμονας σου,εκεινος που θα σε σκοτωσει
-σκοτωσει?αποτελειωσει εννοουσα-
"ξεχασες τι θα πει ευτυχια.ξεχασες να ζεις.εισαι εγκλωβισμενη."
σ αυτη την πολη,την γεματη ανθρωπους ,σταματησαμε να ψαχνουμε απο καπου να πιαστουμε
γιατι ολοι μας πετανε κατω,μας πατανε και μας φτυνουν
ακομα κ αυτοι που αγαπουσαμε,κ εκεινοι δεν μας αγαπουσαν
-γιατι αυτους που αγαπας φροντιζεις να τους σωσεις ,κ οχι να τους τσακισεις.
Κ ολοι γυρω σου πεθαινουν και αναρωτιεσαι πως και εισαι ακομα ζωντανος?
Μηπως ειναι λαθος σου?
Ξυπνας τα πρωινα και δεν μπορεις να πιστεψεις οτι εσυ δεν εισαι νεκρος ακομα
στο σωμα δηλαδη,για την ψυχη ποιος ξερει,ποιος νοιαστηκε ποτε?
Αναρωτιεσαι που χαθηκαν ολοι οι ανθρωποι που σου λεγαν μια καλη κουβεντα
γιατι στην ελεγαν τοτε κ οχι τωρα που πρεπει να την ακουσεις
Αναρωτιεσαι γιατι πρεπει να ζεις ετσι,και γιατι αυτη τη ζωη την θεωρουν ιδανικη
Δεν σ αφηνουν να κοβεσαι γιατι δεν ειναι απαραιτητο
σου λενε να μαζευτεις στον κοσμο τους,να τρως ,να κοιμασαι
Και πιστεψε σε εννοιες οπως καλοσυνη,φιλια,αγαπη,σεξ
εμεις θα σου δωσουμε την ψευδαισθηση να την κανεις εικονα,να νομιζεις πως τα ζεις
και να κρυφτεις πισω απο ενα δασος απο νεον πινακιδες
Γιατι τα ονειρα σου ειναι η τελευταια στιγμη του καλοκαιριου,οταν χαιρετησες τους αλλους πριν ερθει το κρυο,σε τσακισμενο ουρανο?
τουλαχιστον να ενα ονειρο που δεν ηταν εφιαλτης
Αραγε γιατι το ανθρωπινο ειδος οταν βιωνει την απορριψη να προσπαθει να σε τιμωρησει γ αυτο?εσυ δηλαδη φταις?
το ονειδος του ηλιακου συστηματος ειμαστε
κ εσυ γυρνας την πλατη σου σε μια πολη που ποτε δεν κοιμαται
που ποτε δεν ξυπναει
που ποτε δεν λυπαται
που σκοτωνει τα παιδια της
που που που
που ποτε δεν ξεχναει
που θα σε φαει ζωντανο
που δεν θα ξεχασεις τις νυχτες της,δεν θα σ αφησει
και μενεις μονος,με τον εαυτο σου,να γατζωνεσαι στο κενο
Ζεις σ ενα χρυσο κουτι,το ανοιγουν και πεταγεσαι εξω σαν τον κλοουν.Μ εκεινο το τεραστιο χαμογελο
Αρπαζεις τις βελονες και τις σπας μια μια
Διπλωνεσαι στα δυο και συνεχιζεις
Καθε βραδυ σε κυνηγαει ο ιδιος σου ο υπνος να σε σκοτωσει
Για τις αμαρτιες που αλλοι σου φορτωσαν,για τις αμαρτιες που αδικα πληρωνεις
Για αμαρτιες που εκανες και δεν τις ξερεις
Εκεινοι οι θολοι εφιαλτες που μυριζουν αιμα,που τους ακους να γελανε
Ο θολος που εχεις εγκλωβιστει,και απο μεσα του κοιτας τον κοσμο
Που περιμενεις να σου γνεψει καποιος απ εξω για να νιωσεις ασφαλης,να νιωσεις ενοχος
να νιωσεις ανθρωπος,να νιωσεις πως ζεις
το κενο που νιωθεις και τις τρυπες που δεν ξερεις πως να γεμισεις,γιατι δεν γεμιζουν με τους τροπους που ηξερες,
εκεινη η αναμνηση που σε γυρναει πισω στον φραχτη με τα αγκαθια
Ξερνας και δεν εχεις τιποτα να βγαλεις απο μεσα σου,φτυνεις ενα ενα κομματακια απο το σωμα σου
Πως ο αγγελος σου ειναι παραλληλα ο δαιμονας σου,εκεινος που θα σε σκοτωσει
-σκοτωσει?αποτελειωσει εννοουσα-
"ξεχασες τι θα πει ευτυχια.ξεχασες να ζεις.εισαι εγκλωβισμενη."
σ αυτη την πολη,την γεματη ανθρωπους ,σταματησαμε να ψαχνουμε απο καπου να πιαστουμε
γιατι ολοι μας πετανε κατω,μας πατανε και μας φτυνουν
ακομα κ αυτοι που αγαπουσαμε,κ εκεινοι δεν μας αγαπουσαν
-γιατι αυτους που αγαπας φροντιζεις να τους σωσεις ,κ οχι να τους τσακισεις.
Κ ολοι γυρω σου πεθαινουν και αναρωτιεσαι πως και εισαι ακομα ζωντανος?
Μηπως ειναι λαθος σου?
Ξυπνας τα πρωινα και δεν μπορεις να πιστεψεις οτι εσυ δεν εισαι νεκρος ακομα
στο σωμα δηλαδη,για την ψυχη ποιος ξερει,ποιος νοιαστηκε ποτε?
Αναρωτιεσαι που χαθηκαν ολοι οι ανθρωποι που σου λεγαν μια καλη κουβεντα
γιατι στην ελεγαν τοτε κ οχι τωρα που πρεπει να την ακουσεις
Αναρωτιεσαι γιατι πρεπει να ζεις ετσι,και γιατι αυτη τη ζωη την θεωρουν ιδανικη
Δεν σ αφηνουν να κοβεσαι γιατι δεν ειναι απαραιτητο
σου λενε να μαζευτεις στον κοσμο τους,να τρως ,να κοιμασαι
Και πιστεψε σε εννοιες οπως καλοσυνη,φιλια,αγαπη,σεξ
εμεις θα σου δωσουμε την ψευδαισθηση να την κανεις εικονα,να νομιζεις πως τα ζεις
και να κρυφτεις πισω απο ενα δασος απο νεον πινακιδες
Γιατι τα ονειρα σου ειναι η τελευταια στιγμη του καλοκαιριου,οταν χαιρετησες τους αλλους πριν ερθει το κρυο,σε τσακισμενο ουρανο?
τουλαχιστον να ενα ονειρο που δεν ηταν εφιαλτης
Αραγε γιατι το ανθρωπινο ειδος οταν βιωνει την απορριψη να προσπαθει να σε τιμωρησει γ αυτο?εσυ δηλαδη φταις?
το ονειδος του ηλιακου συστηματος ειμαστε
κ εσυ γυρνας την πλατη σου σε μια πολη που ποτε δεν κοιμαται
που ποτε δεν ξυπναει
που ποτε δεν λυπαται
που σκοτωνει τα παιδια της
που που που
που ποτε δεν ξεχναει
που θα σε φαει ζωντανο
που δεν θα ξεχασεις τις νυχτες της,δεν θα σ αφησει
και μενεις μονος,με τον εαυτο σου,να γατζωνεσαι στο κενο
Δευτέρα 14 Φεβρουαρίου 2011
We live with obbsessions like these.We take them into our hearts.Holy hearts hope they never leave
Την ειδα πριν κανενα μηνα στην σκαλα.Ειχα καιρο να της μιλησω.Ειχε χαθει απο ολους,δεν μιλουσε σε κανεναν,δεν απαντουσε στα μηνυματα μου.Την εβλεπα μονο που και που φευγαλεα στο δρομο με μαυρους κυκλους κατω απο τα ματια και εκεινη τη θολη λαμψη στα ματια,αλλα εκεινη την ολοκαθαρη λαμψη στα ρουχα που την εκανε να μοιαζει με βερνικωμενη αντικα.Που ομως κατω απο την επιφανεια εχει αρχιζει να σαπιζει.Η τουλαχιστον,ετσι ακουγα.Δεν ηθελα να πιστεψω τις ηλιθιες αυτες φημες,αλλα ολοι ξεραμε πως ειχε μια εμφυτη ικανοτητα στο να καταστρεφει τον εαυτο της.Μια ασιγαστη μανια για αυτοκαταστροφη λοιπον.Μια αγρια επιθυμια να ρουφιξει τη ζωη γρηγορα απο ενα κοκκινο καλαμακι και μαζι μ αυτη να ρουφηξει και τον θανατο,να τον παρει ολο μεσα της οπως εκανε μ ολα οσα την περιτριγυριζαν.
'Ει,γεια,τι νεα?Καλα ε?και γω καλα.Χαθηκαμε.Φευγω γιατι εχω αργησει.Τα λεμε"
Ο μονολογος ενος ανθρωπου που αν και νωρις το πρωι ηταν σε απιστευτες τσιτες.Ποιος ξερει με τι πειραματιζοταν παλι.Το προσωπο της ηταν τοσο χλωμο και ισχνο που ειχε πλεον αποκτησει μια αποκοσμη μορφη.Ηξερα πως δεν την ενοιαζε καν να της απαντησω.Ηξερα πως το μονο που ηθελε ηταν να την αφισω ησυχη.Δεν μπορουσα ομως.Το να τη βλεπω σ αυτη τν κατασταση με σκοτωνε σχεδον.Μα καλα,μονο εγω εβλεπα σε τι χαλια ηταν?Ντυνοταν καλυτερα απο ποτε,οι επιδοσεις της ηταν εκπληκτικες,γελαγε οσο δεν ειχε γελασει σ ολα τα χρονια της ζωης της αλλα ηταν δυστυχισμενη.Η δυστυχια ηταν χαρακωμενη βαθια μεσα στα μεγαλα αθωα ματια της.Εμοιαζε να παρακαλαει για να πιαστει απο καπου,αλλα δεν εβρισκε κανεναν.Δυστυχως,εδω και χρονια,δεν ειχε φιλους.Ειχε μονο γνωστους.Ενα τσουρμο ατομα που την συνοδευαν στα παρτυ,με την ιδια πεινα για τις βρωμιες της ζωης,τις ιδιες ρηχες εφημερες φιλοδοξιες,την ιδια εξαρτηση απο χαρουμενα ψεματα.Ηταν ολοι ιδιοι μεταξυ τους,η μονη τους διαφορα ηταν οτι πολλοι απο αυτους δεν ηταν καν ανθρωποι,ηταν αδιστακτα ζωα,ετοιμα να κατασπαραξουν τα θυματα τους και να πατησουν πανω σε πτωματα αν χρειαζοταν,ωστε να φτασουν στη δικη τους ολοκληρωση.Για μια στιγμη αισθανθηκα αηδια.
Την γραπωσα απο το χερι.Με κοιταξε εκπληκτη -δεν προλαβε καν να θυμωσει.Ξεκινησα να της μιλαω με αγριαδα.Δεν χρειαζοταν γλυκολογα αυτη η κοπελα,ολοι γυρω της της εγλειφαν τα αυτια μερα νυχτα,δεν ηθελα να της θρεφω τον ναρκισισμο που την χαρακτηριζε,να την ξυπνησω ηθελα.
"Ακουσε εδω κοριτσακι μου.Βγες απο το παιχνιδακι σου οσο ειναι νωρις,πρωτου ξεκινησει αυτο να παιζει μαζι σου και χασεις τον ελεγχο μια για παντα.Για εσενα το λεω,για το καλο σου"
Περιμενα να με βρισει,να με ρωτησει ποιος νομιζω πως ειμαι,οτι την εχω δει υπερηρωας,περιμενα να θυμωσει.Παντως,σιγουρα το μονο που δεν περιμενα ηταν να σκυψει το κεφαλι,να χαμηλωσει το βλεμμα και να σιωπησει για αρκετη ωρα
Μετα απο δευτερολεπτα που μου φανηκαν σχεδον ωρες,μου αποκριθηκ σχεδον ψιθυριστα.
"Κ εσυ το καλο μου θες ετσι?Ολοι το καλο μου θελετε.Παντα."Η ειρωνια και η παραιτηση που εσταζε η φωνη της εκανε τον λαιμο μου να τσουζει και τα ματια μου να βουρκωνουν.
"Μην ανησυχεις λοιπον.Το καλο μου το ξερω.Αντεχω ακομα.Ολα θα πανε καλα." ειπε μαλλον πιο πολυ στον εαυτο της,και οχι σε εμενα.Εκανε μεταβολη με τα μαλλια να ανεμιζουν μες στο προσωπο της και εφυγε σαν κυνηγημενη με γρηγορο βημα.
Χτες εμαθα οτι πεθανε απο overdose.
'Ει,γεια,τι νεα?Καλα ε?και γω καλα.Χαθηκαμε.Φευγω γιατι εχω αργησει.Τα λεμε"
Ο μονολογος ενος ανθρωπου που αν και νωρις το πρωι ηταν σε απιστευτες τσιτες.Ποιος ξερει με τι πειραματιζοταν παλι.Το προσωπο της ηταν τοσο χλωμο και ισχνο που ειχε πλεον αποκτησει μια αποκοσμη μορφη.Ηξερα πως δεν την ενοιαζε καν να της απαντησω.Ηξερα πως το μονο που ηθελε ηταν να την αφισω ησυχη.Δεν μπορουσα ομως.Το να τη βλεπω σ αυτη τν κατασταση με σκοτωνε σχεδον.Μα καλα,μονο εγω εβλεπα σε τι χαλια ηταν?Ντυνοταν καλυτερα απο ποτε,οι επιδοσεις της ηταν εκπληκτικες,γελαγε οσο δεν ειχε γελασει σ ολα τα χρονια της ζωης της αλλα ηταν δυστυχισμενη.Η δυστυχια ηταν χαρακωμενη βαθια μεσα στα μεγαλα αθωα ματια της.Εμοιαζε να παρακαλαει για να πιαστει απο καπου,αλλα δεν εβρισκε κανεναν.Δυστυχως,εδω και χρονια,δεν ειχε φιλους.Ειχε μονο γνωστους.Ενα τσουρμο ατομα που την συνοδευαν στα παρτυ,με την ιδια πεινα για τις βρωμιες της ζωης,τις ιδιες ρηχες εφημερες φιλοδοξιες,την ιδια εξαρτηση απο χαρουμενα ψεματα.Ηταν ολοι ιδιοι μεταξυ τους,η μονη τους διαφορα ηταν οτι πολλοι απο αυτους δεν ηταν καν ανθρωποι,ηταν αδιστακτα ζωα,ετοιμα να κατασπαραξουν τα θυματα τους και να πατησουν πανω σε πτωματα αν χρειαζοταν,ωστε να φτασουν στη δικη τους ολοκληρωση.Για μια στιγμη αισθανθηκα αηδια.
Την γραπωσα απο το χερι.Με κοιταξε εκπληκτη -δεν προλαβε καν να θυμωσει.Ξεκινησα να της μιλαω με αγριαδα.Δεν χρειαζοταν γλυκολογα αυτη η κοπελα,ολοι γυρω της της εγλειφαν τα αυτια μερα νυχτα,δεν ηθελα να της θρεφω τον ναρκισισμο που την χαρακτηριζε,να την ξυπνησω ηθελα.
"Ακουσε εδω κοριτσακι μου.Βγες απο το παιχνιδακι σου οσο ειναι νωρις,πρωτου ξεκινησει αυτο να παιζει μαζι σου και χασεις τον ελεγχο μια για παντα.Για εσενα το λεω,για το καλο σου"
Περιμενα να με βρισει,να με ρωτησει ποιος νομιζω πως ειμαι,οτι την εχω δει υπερηρωας,περιμενα να θυμωσει.Παντως,σιγουρα το μονο που δεν περιμενα ηταν να σκυψει το κεφαλι,να χαμηλωσει το βλεμμα και να σιωπησει για αρκετη ωρα
Μετα απο δευτερολεπτα που μου φανηκαν σχεδον ωρες,μου αποκριθηκ σχεδον ψιθυριστα.
"Κ εσυ το καλο μου θες ετσι?Ολοι το καλο μου θελετε.Παντα."Η ειρωνια και η παραιτηση που εσταζε η φωνη της εκανε τον λαιμο μου να τσουζει και τα ματια μου να βουρκωνουν.
"Μην ανησυχεις λοιπον.Το καλο μου το ξερω.Αντεχω ακομα.Ολα θα πανε καλα." ειπε μαλλον πιο πολυ στον εαυτο της,και οχι σε εμενα.Εκανε μεταβολη με τα μαλλια να ανεμιζουν μες στο προσωπο της και εφυγε σαν κυνηγημενη με γρηγορο βημα.
Χτες εμαθα οτι πεθανε απο overdose.
Κυριακή 13 Φεβρουαρίου 2011
Valentine's day ♥
Και ναι κοσμε,ειναι 14 Φεβρουαριου και σημερα ειστε ολοι κατα της ημερας του Αγιου Βαλεντινου.Κανετε τσαντισμενα μισανθρωπικα στατους στο φιμπι,δαγκωνετε κομματια απο τις σοκολατες σε σχημα καρδουλας και τα φτυνετε,πατε με το ταιρι σας σε αναλογα παρτυ κατα του Αγιου Βαλεντινου τον οποιο εχετε καταβρισει ,χωρις να σεβαστειτε τη ξενη θρησκεια και χωρις να εχετε ιδεα ποιος ηταν ο συγκεκριμενος αγιος και τι εκανε ωστε να τον γιορταζουμε.Γαματε γιατι ειστε διαφορετικοι εναντια στο ρευμα.Ειστε μιζεροι και εναλακτικοι.Το καταλαβαμε.Μονο που δεν ειστε μονο εσεις,πλεον εχουν γινει ολοι.
Ξαφνικα,ολα τα βλαμμενα που ανεβαζουν στιχους τυπου Baby join me in death και And I will always love you δηλωνουν κατα της "γιορτης των ερωτευμενων" γιατι ειναι εμπορικη και επομενως κακια.Μπραβο μαλακες,κουνιστε και τα αυτια τωρα,γιατι οπου σας συμφερει το παιζετε αντικομφορμιστες και επαναστατες.Ο αγιος βαλεντινος σας πειραξε,τα χριστουγεννα οχι.Τι ειπατε?Δεν ειναι χριστιανικη γιορτη?Δηλαδη το να στολιζεις δεντρα ειναι χριστιανικο εθιμο η παγανιστικο ?Σας εχουν πηδηξει τη θρησκεια απο τον κωλο αλλα εσας σας νοιαζει μια ξενοφερτη γιορτη,που στη τελικη δεν σας λεει ρε ζωα οτι το ζευγαρι που σαλιαριζει στο διπλανο μπαρακι αγαπιεται μονο σημερα.
Γιατι ακουσα και το "οποιος ειναι ερωτευμενος,γιορταζει ολο το χρονο".Ναι γιορταζει ολο το χρονο.Γιορταζει ομως ΚΑΙ σημερα και εσυ με τη μιζερια και την αγαμια σου του γαμας τη χαρα ενω ζει πιθανοτατα μια σχετικα κουραστικη καθημερινοτητα,και ψαχνει να βρει μια ακομα υποτυπωδη αφορμη να κανει τις κλασσικες αηδιες που κανουμε ολοι οι ερωτευμενοι.Αλλωστε,σημερα μπορει να γουτσουνιασει με καποτες που χουν καρδουλες πανω,γλυκακια που χουν καρδουλες πανω,τουρτιτσες που χουν καρδουλες πανω και οτι σκατα εχει καρδουλες πανω που ομως επειδη ειναι εξαιρετικα κιτς δεν μπορει να τα βρει τις υπολοιπες μερες.Μπορει να δειπνησει σε εστιατορια που εχουν ειδικες προσφορες για ζευγαρια τη συγκεκριμενη μερα και να παρει χαζα αρκουδακια που υπο νορμαλ συνθηκες ουτε θα αγγιζε.Μπορει να δει ποσο ταιριαζει το ονομα του με το ονομα του αλλου του μισου.Μπορει με λιγα λογια να ξεφυγει απο τη ρουτινα και να κανει μια βουτια στο κοσμο της κιτς σιροπιασμενης αηδιαστικα γλυκης φαντασιας που προσφερει η σημερινη γιορτη.
Στο μεταξυ,οσο ολοι εμεις θα κανουμε αυτη τη βουτια,εσεις μπορειτε να ψαξετε να βρειτε τι παει λαθος με τη προσωπικη σας ζωη,τις αγαμιες σας,τις μοναξιες σας,τον κυνισμο σας,τα νευρα σας,την ελλειψη φαντασιας η ρομαντισμου απ τη ζωη σας,και που ξερετε,ισως του χρονου αγορασετε και εσεις να γλυκο,φανταχτερο κιτς μπαλονακι στο ταιρι σας.Γιατι οταν περνας τη γιορτη των ερωτευμενων μακρια του,μονο τοτε θα καταλαβεις ποσο τραγικο ειναι να τα κοροιδευεις ολα αυτα.Ολοι αξιζουμε λιγα παραπανω σιροπια στη ζωη μας,την κανουν λιγοτερο σκληρη απο οσο πραγματικα ειναι.
Χαρουμενη μερα του Αγιου Βαλεντινου λοιπον
Ξαφνικα,ολα τα βλαμμενα που ανεβαζουν στιχους τυπου Baby join me in death και And I will always love you δηλωνουν κατα της "γιορτης των ερωτευμενων" γιατι ειναι εμπορικη και επομενως κακια.Μπραβο μαλακες,κουνιστε και τα αυτια τωρα,γιατι οπου σας συμφερει το παιζετε αντικομφορμιστες και επαναστατες.Ο αγιος βαλεντινος σας πειραξε,τα χριστουγεννα οχι.Τι ειπατε?Δεν ειναι χριστιανικη γιορτη?Δηλαδη το να στολιζεις δεντρα ειναι χριστιανικο εθιμο η παγανιστικο ?Σας εχουν πηδηξει τη θρησκεια απο τον κωλο αλλα εσας σας νοιαζει μια ξενοφερτη γιορτη,που στη τελικη δεν σας λεει ρε ζωα οτι το ζευγαρι που σαλιαριζει στο διπλανο μπαρακι αγαπιεται μονο σημερα.
Γιατι ακουσα και το "οποιος ειναι ερωτευμενος,γιορταζει ολο το χρονο".Ναι γιορταζει ολο το χρονο.Γιορταζει ομως ΚΑΙ σημερα και εσυ με τη μιζερια και την αγαμια σου του γαμας τη χαρα ενω ζει πιθανοτατα μια σχετικα κουραστικη καθημερινοτητα,και ψαχνει να βρει μια ακομα υποτυπωδη αφορμη να κανει τις κλασσικες αηδιες που κανουμε ολοι οι ερωτευμενοι.Αλλωστε,σημερα μπορει να γουτσουνιασει με καποτες που χουν καρδουλες πανω,γλυκακια που χουν καρδουλες πανω,τουρτιτσες που χουν καρδουλες πανω και οτι σκατα εχει καρδουλες πανω που ομως επειδη ειναι εξαιρετικα κιτς δεν μπορει να τα βρει τις υπολοιπες μερες.Μπορει να δειπνησει σε εστιατορια που εχουν ειδικες προσφορες για ζευγαρια τη συγκεκριμενη μερα και να παρει χαζα αρκουδακια που υπο νορμαλ συνθηκες ουτε θα αγγιζε.Μπορει να δει ποσο ταιριαζει το ονομα του με το ονομα του αλλου του μισου.Μπορει με λιγα λογια να ξεφυγει απο τη ρουτινα και να κανει μια βουτια στο κοσμο της κιτς σιροπιασμενης αηδιαστικα γλυκης φαντασιας που προσφερει η σημερινη γιορτη.
Στο μεταξυ,οσο ολοι εμεις θα κανουμε αυτη τη βουτια,εσεις μπορειτε να ψαξετε να βρειτε τι παει λαθος με τη προσωπικη σας ζωη,τις αγαμιες σας,τις μοναξιες σας,τον κυνισμο σας,τα νευρα σας,την ελλειψη φαντασιας η ρομαντισμου απ τη ζωη σας,και που ξερετε,ισως του χρονου αγορασετε και εσεις να γλυκο,φανταχτερο κιτς μπαλονακι στο ταιρι σας.Γιατι οταν περνας τη γιορτη των ερωτευμενων μακρια του,μονο τοτε θα καταλαβεις ποσο τραγικο ειναι να τα κοροιδευεις ολα αυτα.Ολοι αξιζουμε λιγα παραπανω σιροπια στη ζωη μας,την κανουν λιγοτερο σκληρη απο οσο πραγματικα ειναι.
Χαρουμενη μερα του Αγιου Βαλεντινου λοιπον
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)